18. okt, 2020

Ik heb eindelijk weer een hondje!

De dinsdag de 13e was een apart dagje, niet alleen door die 13 hoor. Mijn moeder is al die tijd al aanwezig met elke dag wel een keertje 13 graden. Maar ook de vele andere 13’s die ik zie, ze zijn bijna niet bij te houden. Alsof ze even een tandje bij zet, zodat ik het zelfs in mijn vermoeidheid opmerk. En ja mam, dat doe ik hoor!  Dinsdagochtend zouden er ook weer pakjes komen, dus ik weer met een lading tassen naar de BBstraat. En daar ben ik zo blij met mijn hondje! Geen echte hoor, daar had ik nog veel blijer mee geweest, maar zo’n karretje waar je zware dingen op kunt zetten. Je kan hem zo inklappen en dan past hij in de meterkast.

Heel handig! Als je weet dat je zware dingen gaat halen, dan neem je hem vast mee naar de auto of zo. Of anders ga je hem gewoon boven ophalen. In elk geval, het zal mijn leven een stukje makkelijker maken. Ook nu met die vele tassen. Mijn handen verkrampen al, als ik tegenwoordig alleen maar naar een tas kijk. Maar ja, het moet nog even. Nu ga ik dan met 1 tas naar boven, neem het hondje mee, ik ga hem Fikkie noemen, en kom met 5 zware tassen weer terug. Dat scheelt en veel tijd én nog pijnlijkere handen. Dus ik ben blij met mijn hondje. Ik wilde altijd al zo graag een hondje erbij.

Ik kwam binnen en had in mijn hoofd gehad, randjes verven of de huiskamer af maken. Maar ik zag dat de huiskamer al klaar was en begon aan mezelf te twijfelen. Ik heb al zo’n warhoofd. Had ik dat nou toch afgemaakt, en had ik daarom de randjes afmaken zo in mijn hoofd? Ik liep nog eens door het huis, en haalde even mijn schouders op. Ik vergeet wel gekkere dingen. Maar later zag ik een half opgegeten oliebol en de blikjes cola van Jolanda waren verplaatst. Zie je wel, er klopt iets niet. Opeens weet ik t zeker, ik HEB die muren helemaal niet zelf geverfd! En alleen broer heeft een sleutel dus hij en San hebben voor kabouter gespeeld. Ik was hier echt ontzettend blij mee, wat een cadeau zeg!

Die ochtend kwamen er weer pakketten en ik heb dus de randjes gesaust in mijn slaapkamer. Opeens moest ik me weer haasten om naar de Bstraat te gaan, want om 15 uur stonden Ben, San en Benjamin al klaar om weer een lading tassen over te brengen. Daar op de BBstraat aangekomen, kwamen Ben en ik weer samen met die geniale dingen, die mij veel rust gaan opleveren en de cits plezier. Daar ben ik heel blij mee, hij heeft nu alleen nog meer te klussen voor me, maar dat is zijn eigen schuld hoor, moet hij maar niet met van die goeie ideeën komen. Toen stond Marcel voor de deur met de grote en nu wel werkende auto, hup kast halen.

Daarna snel naar huis want het was al 18 uur en dan zijn de katten ongerust dat ik ze nooit meer eten zal geven. Tenminste, zo gedragen ze zich dan. Die snel van tonijn met kip voorzien, en voor mezelf 2 broodjes gemaakt, om in de auto op te eten. Ik moest door naar Ikea. Ik heb wat dingen online gekocht, buiten die hele grote bestelling om, en die kan je dan zo op gaan halen. Staat voor je klaar. Maar ja, ik ben een beetje blonT en ik stond dus buiten in de rij voor mensen die binnen dingen gekocht hadden. Ik dacht namelijk dat de Ikea dicht was maar dat had ik fout. Ik moest de auto weer in het parkeerterrrein af. Daar kan je via een rotonde naar de parkeergarage.

Daar kan je dan de borden volgen ‘online bestellingen afhalen’ en dan kan je daar parkeren en nog een stukje te voet. Je geeft je ordernummer en je naam en ze komen dan met een winkelkar vol naar je toe en die rijd je zelf weer naar je auto. Winkelkar weer parkeren en klaar naar huis. Om half negen ben ik er weer. Waar de harige heerlijkheden zich al enorm ongerust maken want ja, tussen 20u en 20u20 is het snoepietijd en die laatste is echt de uiterste mogelijkheid. En ja hoor, alle 5 met ogen op mij gericht, waar BLIJF je nou mens! Ja ja, snoepietijd, ik weet het.

Daarna waag ik in mijn nachtjapon een poging tv te kijken maar word een paar uur later wakker in een rare bocht. Oké tanden poetsen terwijl ik alles uit doe en ik slaap zo weer verder. Alles doet zeer maar ik ben te moe om dat me van mijn slaap te laten weerhouden. Niet zo gek, dacht ik zelf ook ja. Weer vroeg eruit en veel van boven naar beneden gesleept omdat mijn nichtje Ariëlle komt helpen in de middag. Eerst moet ik naar de BBstraat omdat én Breman voor de verwarming komt, ik heb geen warm water én iemand voor een stopje in de gootsteen van de keuken komt. Die was er al vroeg, om 8 uur. De man van de verwarming kwam wat later. Maar dan heb je ook wat.

Hij heeft gekeken in de meterkast, het gas aangezet en voila, het wonder geschiedde. Ik heb warm water. Maar ik heb hem gelijk even gevraagd over het bijvullen van de voor mij onbekende ketel. Dat wilde hij voordoen en ik had maar aan 1 kant van de slang een aansluiting zitten. Die moest ik maar gaan kopen bij een bouwmarkt. Ik onhandig doen, wat moet ik dan en schrijf t even op aub. Dat zette hem aan om in de auto te gaan kijken of hij nog iets had en jawel hoor, dat had hij. Ik vroeg om een demonstratie, want ja, wat is nou ontluchten van de waterslang precies, en ja hoor, dat werkt.

Mijn ketel is nu netjes vol, op 1.9 bar, ik kan er weer een jaartje tegenaan, voor het weer gevuld moet worden. Wel zou het handig zijn om er nog een extra wasmachine kraan tussen te zetten, zodat ik de wasmachine niet af moet koppelen, om de ketel bij te vullen. Dat ga ik nog even uitbesteden aan Jolanda d’r broer, die de vaatwasser komt doen komend weekend. Of nou ja, dit weekend dus. Misschien kan hij dat ook wel? In elk geval, het was erg blond om het gas uit te hebben en te denken dat je geen warm water hebt. Ik dacht dat die gewoon aanstond, omdat het steeds zo erg warm is binnen. Kan je nagaan. Dat wordt totaal niet meer stoken voor mij. Alleen gas voor koken en douchen, meer niet. Lekker goedkoop inderdaad.

Ben had maandag ook nog een geweldig idee, omdat ik met het idee kwam over het art corner raam. Ik dacht dat we genoeg hekwerk hadden, kon ik dat niet, op maat gemaakt, tussen het raam zetten, in plaats van zo’n net, wat lastig is en lang niet zo veilig. Ja, wij proberen, en dat ging precies. Kon ik zo het raam dichtdoen ook nog. Er zit zo’n ijzeren balk buiten, zodat je niet uit raam kunt kiepen. Ben zei, als we hier nou eens een stuk plank op bevestigen? En dat ook met hek afzetten, op katten sta hoogte? Dan kunnen ze hier toch een klein stukje naar buiten en alle kanten op kijken. Zou dat mogen? Gewoon doen, zegt hij, mag t niet, halen we het zo weer weg.

Niet zo’n grote lap hoor, gewoon een heel klein stukje uitsteken. Zo kunnen ze met 2 of 3 toch even buiten vertoeven. Ik vind het een ingenieus idee, gewoon op de ijzeren balk zo bevestigen, dat als het niet mag, het zo weer weg is. En zeggen ze niets, dan hebben de cits een stukje buiten, waar er geen stukje buiten leek te zijn. Ik zeg doen!