14. nov, 2020

Zoveel te doen, nog steeds...

Zaterdag komt mijn broer hopelijk weer, dingen ophangen en maken. Ondertussen zet ik van alles in elkaar, of ruim ik van alles in. De huiskamer is lekker aan kant, op een aantal dingen na dan. Maar daar heb ik geen rommel van. Plankjes die opgehangen moeten worden, kabels die achter een gootje of plintje moeten. Dat soort dingen. Zelfde in mijn slaapkamer. Die grote betonnen muur, die nu mijn hoofdeinde is, is helemaal kaal. Maar daar ga ik later, een hele grote magnoliatak op schilderen. Dat komt nog wel. Er komt nog heel veel pas veel later. Voor nu eerst de dingen die prioriteit hebben.

Zo moeten er nog een paar plankjes in de was-kast. En dan kan ik die ook weer vol gaan zetten, dat is dan ook weer van de vloer af. De steel- of stok-houders, even aan de muur maken, slanghouder, strijkijzer-houder, dat soort dingen. Dan is die kast wel klaar ook. Een kattenmand ophangen, de ombouw voor de kattenbakken moet gemaakt worden, 2 eronder en 1 erop. Zo benut ik de ruimte het beste. En dan moet de schuifdeur en dus het extra halletje in de grote hal nog gemaakt worden. Dat is de grootste klus.

Nu staat de hal nog het meest vol met rotzooi. Tassen en boxen en vaak dozen die ik leeg heb gemaakt net. Jolanda kan die binnen no time klein maken en ik ben er door mijn pijnlijke handen veel en veel langer, en pijnlijker, mee bezig helaas. De cits hebben die buitendeur daarom nog niet zo door. Maar als straks alles is opgeruimd, dan zal dat wel veranderen. Zeker zodra ze goed gewend zijn. Dus dan zou ik continu doodsangsten uitstaan, bang dat ze weg zullen glippen. Want even door de deur en ze zijn nu direct buiten. En voor mij zit dat trauma veel en veel te diep. En daarom kwam mijn broer op dat lumineuze idee. Een schuifdeur, precies op maat en zo klein mogelijk, zodat ik precies binnen kan met tassen of karretje en dan hoef ik me nergens zorgen over te maken.

Dat is zijn grootste project nog, maar met die nieuwe boormachine is hij nergens meer bang voor geloof ik. Verder dan nog die ombouw voor de bakken. Daar heb ik zelfs nog planken voor, bijna op maat. Helaas niet precies. Nog 2 plankjes in de badkamer, boven de tv eentje en in de keuken nog 2. En volgens mij is het dat dan. Dan kan ik dus echt alles benutten om in te ruimen en wat ik dan nog heb, dat zal weg moeten. Maar als alles van de vloer is, dan kan ik pas gaan beginnen met het uitzoeken van mijn kleding. Zo mag het niet te koud worden want ik heb geen idee waar de rest van mijn jassen zijn. Ik heb alleen het zwarte leren jasje nog van de laatste weken, de knopen zijn er ook af gegaan. Die moet ik er ook nog aan gaan maken.

En ik dacht deze donderdag, als ik nou toch bezig ben, dan app ik de apotheek ook gelijk even. Want toen ik dinsdag mijn sleutels in ging leveren, werd ik ook gebeld door de dame die het eindgesprek zou gaan houden. Ik zei wat ik aan  het doen was en zij wilde toch even een tijd afspreken. Gelukkig had de apotheker me tijden doorgegeven, en toen dacht ik nog dat ik geen tijden door kon geven. Dus ik koos voor tussen 10 en 12, het werd 11 uur. Logisch. Ondertussen vroegen de mensen van Woonstad me ook van alles en in het lege Bellamy huis klonk het hartstikke hol. Toen kreeg de dame van Capabel geloof ik door, dat ik echt niet loog. Ze zei dat ze me vanmiddag tussen 13 en 14u30. Hè hè, nou fijn, want ze wilde nog van alles met me doorspreken.

Ik appte Jolanda om onze afspraak te verzetten, dat werd woensdag, en ik kreeg ook nog een appje dat het om 14 uur zou worden, het telefoontje, maar dat zag ik pas veel later. Maar, echt weer op zijn Capabels, ik hoorde niemand meer. De volgende dag, antwoordde ik op haar berichtje met de vraag of ze me dan woensdag na vieren kon bellen, of anders donderdag, dan was ik zeker de hele dag thuis. Het is nu donderdagavond, nog niks gehoord. Ik heb ondertussen ook gemaild, via capabel. Ook nog niets. Wat zal ik eens zeggen, Capabel is om gestoord van te worden, inclusief de meesten die er werken. Een uitzondering hier en daar nagelaten.

De mensen van Woonstad vonden het trouwens helemaal niet zo’n zooitje als ik het vond. Ze hadden veel en veel erger gezien. Ik heb nog uitgelegd, een maandlang niet schoonmaken met 5 katten, dat is echt een no no. Ze zeiden niets van het balkon, daar was ik al heeeeel blij om. Ik hoop niet dat ik daar later nog opeens een rekening van krijg of zo. Maar dat lijkt me niet. Het logeerbedje en de krabpaal die nog boven stonden, dat hoorde ik hem wel zeggen maar niet tegen mij. En ik heb ze de sleutels gegeven en toen moest ik nog mijn handtekening zetten. Zij namen beiden nog de meterstanden van alles en toen kon ik gaan. “Dag huis”, zei ik, en weg was ik. Einde van een tijdperk. Wat heb ik bizar veel meegemaakt in die 15 jaar daar.

Omdat ik boven bezetting sta in de apotheek, heb ik gevraagd of ik ook deze week nog mag verzetten. Het gaat al wel iets beter, maar mijn handen en voeten doen nog behoorlijk pijn. Toch voel ik wel verbetering, al gaat dat heel langzaam het ís verbetering. Ik mag nog schuiven. Dit weekend moet ik mijn examen maken over RI&E Risico Inventarisatie en Evaluatie. José helpt me zondag. Dan die inleveren, misschien maandag ook even langs de apotheek om de laatste stage opdracht te laten tekenen. Dan kan alles ingeleverd zijn en heb ik op de 18e dus mijn eindgesprek.

Van onze docente hoorden we, dat afgelopen maandag onze laatste les was. De diploma uitreiking moet wel op school maar hoe, i.v.m. Corona, dat wist ze nog niet. Het kan niet opgestuurd worden, en dan online of zo. We moeten een eed afleggen erbij, en dat kan dus alleen maar in persoon. Dat gaan we dan nog wel horen. Het kan ook tot 6 weken duren voor je je diploma krijgt. En ik kan het pas aanvragen ná het eindgesprek als ook alles is ingeleverd.

Dan kreeg ik een mail terug, op mijn vraag hoe en wat, bij VanLerenNaarWerken. Van diezelfde meneer als vorig jaar. Of de apotheek Parnassia geen plek voor me had, na de stage. Dat had hij dus ook weer fout. Goh, wat geeft dat me weer vertrouwen. Ik heb licht sarcastisch terug gemaild, dat ik geen flauw idee heb, of Parnassia plek voor me heeft, omdat ik daar nog nooit geweest ben. Wel dat apotheek de Polder, alleen werkt met stagiaires en geen plek heeft voor een extra assistente. Zo, dat weet hij dan ook vast weer.

Mijn aangepaste CV met stageplaats en opleiding heb ik hem ook gemaild. Kan hij vast aan de slag ermee. Ook gelijk maar gemeld dat ik in Rotterdam, Schiedam en/of Vlaardingen wil erken. Of hij daar even rekening mee wil houden. Niet graag zoals vorig jaar, alle andere steden af. Nou ja, we gaan zien wat er van komt allemaal. Vrijdag mag ik nog lekker even thuis blijven, want 9 uur staan of lang typen, dat gaat gewoon nu nog even niet. Daar heb ik teveel roofbouw voor gepleegd op mezelf. Komt goed, alleen duurt het even.