6. dec, 2020

De maan, zijn we er nou geweest of niet? Ik denk van niet...

Ik zag van de week opeens een foto, van een kat op de Maan. Het leek Sunshine wel! Als je even snel keek dan. Dus ik had opeens zoiets van ‘oh dáár zat hij! Geen wonder dat hij niet gespot werd! Hoe hij er gekomen is, geen idee. Hoe hij weer terug kwam, nog minder idee. Maar eh, hij is er weer en het gaat hier steeds beter met alle kattenkopjes. Ja, er is nog wel eens hommeles, dat wel. Maar in verhouding met het oude huis, is dit peanuts. En soms op zo’n manier, dat ik er stiekem om moet lachen. Zo lag Sunshine van de week bij me en dat vind Moonlight dan weer niet leuk. Die wil er dan bij en dan gaat hij zijn borstel pakken. Ja, dat doet Moontje zelf.

Als ik dan de borstel pak, dan springt hij op schoot. En na veel gezanik, ging hij dan uiteindelijk toch op het hoekje liggen. Even later begint Sunshine hem te wassen. Vertederd kijk ik naar ze, tot Sunshine opeens zijn tanden in de zij van Moonlight zet, die hard gillend weg rent. ‘Sunshine!’, zeg ik bestraffend. Ondertussen moet ik grijnzen en ben ik blij, dat katten dat, anders dan kleine kindjes, niet in de gaten hebben. Of zouden ze dat voelen? Wat een rotzakkie is het toch! Sorry hoor, maar dan moet ik echt een beetje lachen, al is dat niet eerlijk natuurlijk. Moontje heeft natuurlijk flink de P erin. Maar ja, wat doe je eraan?

Ik zag dat mijn uren nog steeds op 0 goedgekeurd stonden en dat zat me niet lekker. Maar die mevrouw en ik, wij begrijpen elkaar niet. Zij denkt dat ik wit zeg, als ik zwart zeg en waarschijnlijk andersom geldt dat ook. Lang verhaal kort; het is geregeld. Het is niet zoals het normaal gaat maar zij heeft gezien dat mijn stagebegeleidster ze heeft goedgekeurd en ze staan al in mijn examenportaal, dat ik zelf niet in kan zien. Ook zoiets maar goed, laat ik maar zwijgen. Ik hoef dus niets meer te regelen. Van VanLerenNaarWerken meneer had ik ook mail, dat alles in orde is wat de betalingen aan Capabel betreft, en dat ik dus gewoon mijn diploma kan verwachten. Mooi, is dat ook geregeld. Is het alleen wachten op dat diploma en de uitreiking zelf.

Ik zal woensdag de apotheek een seintje moeten geven, dat ik donderdag niet kom. Ik moet namelijk nog 2 webinars doen die dag, van de UWV. Ik ben benieuwd wanneer ik wat hoor van VanLerenNaarWerken, wat betreft die baan die ze gegarandeerd hebben. Of zouden ze daar verwachten dat iedereen toch ook zelf zoekt? Nou ja, we gaan het nog wel merken. Ik heb nog even de tijd en mijn huis is nog niet klaar. Ik verveel me niet hoor. En mocht ik me ooit vervelen, wat nooit zal gebeuren, dan ga ik lekker buiten lopen.

Dat heb ik maandag ook gedaan. Heerlijk was het! Koud maar lekker. Ik ben dit keer voor mijn huis naar rechts gelopen en bij de volgende brug ook naar rechts. Dan kom je oud Overschie door. Dat is een loopje van, langzaam lopend, 35 minuten. De volgende keer ga ik de andere kant op. Ik vind het lekker genoeg, dat ik het erin wil houden. Lekker vroeg opstaan en dan cits eten, ik koffie en even nieuws kijken. Dan aankleden en naar buiten. Eerst een stuk lopen van minstens een half uur. Weer of geen weer. Daar kan je je op kleden. Maar dan heb je lekker je beweging al gehad voor die dag.

Ik maak natuurlijk lange dagen en als ik dat in de middag wil gaan doen, dan heb ik al last van mijn voeten. Daarom doe ik dit nu zo, dan ben ik dat voor. Het is nog steeds niet helemaal in orde met mijn rare lijf. Of nou ja, Het is niet echt gek natuurlijk, ik zal nog langer nodig hebben om te herstellen. Want echt uitrusten doe ik ook bijna niet. Ik denk dat, als ik straks met alles klaar ben hier, en ik dan een paar echte relaxdagen pak, dat ik dan zo ben waar ik zijn wil. Ik heb alleen nog geen tijd voor rust. Dat komt later nog wel. Denk ik toch.

Als ik geen zin heb om te lopen, of bij warm weer, ga ik heerlijk fietsen! Ik ben zo blij dat ik weer een fiets heb. Het was zo lang geleden dat ik in het begin weer een beetje onwennig was. Dat begint wel weer wat terug te komen gelukkig. Niet meer zo lang niet fietsen hoor, want ik vind fietsen heerlijk. Dat merkte ik wel, toen ik mijn eerste keer weer op de fiets zat. Zo’n gevoel van ‘zo, heb ik dit even gemist!’ Ik had er niet eens erg in! Zo zie je maar, dat hoef je blijkbaar niet eens in de gaten te hebben. Het leuke van fietsen is, dat je in een half uur dan wel veel verder bent, en veel meer kan zien. En ik doe het nog altijd liever dan lopen. Maar zo lekker wandelen in dit mooie gebied, dat is toch ook wel erg lekker.

Ik moet een beetje begin gaan maken met een soort van routine. In de vroege ochtend even lopen of fietsen. Daarna de ochtenden besteden aan cv dingen en solliciteren. De middagen kan ik dan de laatste dingen in huis doen. Daarna kan ik aan de meubels beginnen, en de planken, die ik allemaal nog met gaan aanpakken. En zo komt er van alle kanten schot in de zaak. Want straks krijg ik natuurlijk ook nog eens even, die hele leuke baan!

Maandagmiddag kwamen San en Ben even langs, gezellig een bakkie koffie en een paar gaten. De donuts had ik dus niet, de gaten wel. In de muur, want Ben had zijn boormachine bij zich. Hij kwam de foto’s van de cits boven de kast hangen. Dat is in die rot muur, daar kan ik niks mee. Hij heeft gelijk even het licht gemaakt, in de art corner. Halleluja, dat is even fijn zeg! Dat was echt nodig daar. Nu alleen op de hal nog, maar ja, daar moet ook die schuifdeur nog komen.

Met Ben gelijk weer afgesproken voor komende zaterdag. Dan komt hij weer even een paar uurtjes. En zo komen we er ook wel. Alles ophangen, zal misschien niet lukken zaterdag. Maar je weet nooit. Ik kan dan in elk geval weer verder met de art corner. Dan kunnen eindelijk die penselen worden uitgepakt. Kijken wat ervan over is tenminste. Nou ja, niks aan te doen. Het valt me nog mee allemaal, dat ik zoveel heel heb gehouden. Het had me niks kunnen schelen. Ik ben over, ik woon hier nu en ik vind het heerlijk. Wat wil je nog meer? Oké, die leuke baan, maar die zit toch al in de planning. Want met mij komt het altijd goed.