11. dec, 2020

En we zijn alweer een stuk verder met de verhuisbende, bijna klaar!

Vorige woensdag, van verleden week, werd ik gebeld door het UWV, of ik mijn diploma al had. Nou, ja en nee. Want ik heb hem aangevraagd en dat kan alleen maar als alles op voldoende staat op zijn minst. Ze belt over 2 weken terug, om te zien hoever het dan staat. Maar ja, ik weet al dat het tussen de 6 tot 8 weken kan duren nog. Ik begrijp gewoon geen zak van dat hele Capabel niet. Dat er daar overal zoveel haken en ogen aanzitten. Ja, het is van over heel Nederland, maar met een beetje organisatie, moet zoiets toch gewoon binnen 2 weken geregeld kunnen zijn?

Maar ja, zoals elk bedrijf, willen ze voor een kwartje op de 1e rang zitten. In plaats van geld uit te geven aan meer personeel, laten ze liever het personeel dat ze hebben zich totaal over de kop werken. En de ‘klanten’, de leerlingen, die wachten maar. Want zo zit het toch, denk ik te weten. En niet alleen bij Capabel, maar tegenwoordig bijna overal. En bevalt het je niet? Voor jou 10 anderen. Ik moest wel opeens webinars gaan volgen. Nu was ik dat al van plan maar ik had ze voor de komende week gepland staan.

De apotheek heb ik verplaatst naar volgende week, en dat hou ik dan als laatste dag. Ik had nog wat kerstspullen willen langsbrengen maar ja, dat is dan nog maar voor 2 weekjes. Dat is al dat gesleep met glas niet waard. Ik ga daarna nog 1 keer terug naar de apotheek. De laatste week van december ga ik mijn spullen die er nog staan ophalen. Schilderijtjes en dat soort dingen. Want ze hadden graag mijn dingen afwisselend willen laten staan maar ja, ook daar zijn ze nu getroffen door een reorganisatie. Dus ik  heb mazzel dat mijn stage al is afgelopen. Zo zie je maar.

Donderdag zat ik dus lekker aan de webinar. En voor volgende week heb ik er ook weer 3 staan. Dinsdag ga ik naar de apotheek, maar ik ga niet de hele dag afmaken, denk ik zo. Ik ben er wel klaar mee nu. Ik hoefde niet echt de dagen in te halen, had de apotheker me al laten doorschemeren. Maar ik ben altijd van het correcte doen. Toch, nu ik het zo druk heb met de laatste loodjes opruimen van het huis, en ook webinars en straks solliciteren, kan ik echt daar beter mijn tijd insteken. Op dit moment is dat veel logischer. Maar nu kon ik na de webinars toch verder gaan met het afmaken van alles. Dat was wel fijn.

En het einde komt zelfs al in zicht! Ik dacht er een jaar over te zullen doen maar eh, door zo hard te werken heb ik nu nog maar 1 doos staan. Alle tassen zijn leeg. Ik ben er bijna doorheen. Niet door alles want daarna kan ik gaan beginnen aan de kleding. Die moet ook uitgezocht worden en dat is een helse klus. Maar goed. Daar kan ik me dan ook volledig op gaan richten tussen de bedrijven door. Dan zal ook dat zich sneller op gaan lossen, dan ik gedacht had. En dan? Dan kan ik gaan beginnen met de meubels die ik wil veranderen te gaan opknappen! Oh daar heb ik zo’n zin in! Als dat allemaal af is, dan is het pas echt, zoals ik wil!

Mijn broer kwam zoals afgesproken op de zaterdag weer dingen ophangen. En nu kan ik echt weer veel wegwerken. En het lijstje met ‘to do dingen’ voor broer lief, wordt maar kleiner en kleiner. Nog 1 groot project, die hal-schuifdeur is dat. Voor de rest zijn het kleine dingen. Waar ik nog hulp bij nodig heb, zijn de laatste 2 kistjes ophangen. En de snoeren van de lampen op het plafond weg werken, en ook die van de tv. Ik heb zo’n K25 ding gehaald, of nou ja, wel 3. En dan kan alles weggewerkt worden. Maar dan moet ik eerst de coax kabel vervangen. Want soms valt de storing mee, maar soms ook tegen. En daar moet mijn broer me echt even bij helpen. Ik raak in de war van zulke warrige bedrading.

Ik kan zelf mijn tv wel ophangen, op de slaapkamer. En ook daar de 2 plancetjes voor de katten, kan ik ook wel zelf. En voor de paar fotolijsten heb ik een idee, of anders kan hij daar even snel alleen gaatjes voor boren. We zien wel. Maar ja, dan is het toch echt bijna klaar.

De plank tussen de linnenkasten en de linnenkasten zelf, moeten vast gezet worden. En er moet een haakje aan komen, voor de spiegel die daar komt te hangen en het lampje moet eraan geschroefd worden. Oh en de haak, waar ik het hekwerk aan weg kan hangen, voor het 3e deel van de schuifpui. Als het koud is en blijft, dan gaat die schuifpui niet open en dan kan ik hem ‘weg hangen’. Maar eh, dat was het mensen. Dan is alles zoals ik het moet hebben. Dan de kleding, waar ik al mee bezig ben nu, en dan het leukste deel, de meubels! Al zal ik dat moeten doen, tijdens de vrije weekenden of dagen. Want dan hoop ik tussen het klussen door wel een baan te hebben. Maar een jaar? Nou, valt dat even mee! Nog geen 2 maanden! Want ik hoop die kleding toch ook wel snel voor elkaar te hebben. Kwestie van hard doorwerken. Dat heb ik nu ook wel gemerkt, bek af in de avond maar ja, dan heb je ook wat! Lekker hoor.

Ik heb bij het raam in de zijkamer, de art corner, whatever, een stukje kunstgras, dat ik had meegenomen van het oude balkon, neergelegd. Het grappige is, dat als ik achter mijn bureau zit, en ik leun wat naar voren, het net lijkt of ze buiten in het gras zitten. Want het loopt zowat bijna door met het gras buiten. Heel grappig is dat, als je het van een bepaalde hoek bekijkt. Ach ja, als van de zomer de ramen open kunnen de  hele tijd, want ik hou erg van buitenlucht binnen, dan is het een groot balkon hier voor ze. Even naar buiten gaan in de winter, dat kan niet meer. Al zet ik wel regelmatig het raam op de hal wagenwijd open ’s morgensvroeg.

Dan komen ze allemaal aanhollen. En dan gaan ze er zitten alsof ze op het balkon zitten. Heel apart. Ik roep dan ook wel of ze buiten willen, zoals ik vroeger deed bij het balkon. Als de daardoor gaan denken, dat dit hetzelfde is, dan heb ik mijn doel bereikt. Ze slapen hier wel wat meer, maar ja, ik speel ook niet meer zoveel met ze. Daar ben ik te druk voor bezig. Maar dat komt dan straks wel weer hoor. Ze hebben meer aan me, als ik alles voor elkaar heb en mijn tijd weer volledig in hen kan steken. Dat komt echt wel weer.