19. dec, 2020

Al zoveel meer gedaan dan ik ooit zou hebben gedacht!

Wat een gedoe zeg, draden wegwerken! Ben kwam me helpen vorige week op zaterdag en dan ook vooral met de draden en de nieuwe coax. Die draden moesten ook nog eens worden weggewerkt in de K25 gootjes die ik gehaald had. En dat was al met al een langer durende klus dan verwacht. Ook was dat muurding, wat die lieve mevrouw van Ziggo had gestuurd, een totaal verkeerd ding. Nou ja, dat is ook raar! Die horen toch te weten dat je buiten je coax, ook nog die andere kabel moet kunnen inpluggen, met zo’n dun naaldje erin, volgens mij is dat voor je internet? Nou ondanks dat ik niet precies weet waar het voor is, weet ik wel dat het gewoon nodig is. Zonder gaat niet lukken. En zij stuurde iets waar dat ding niet in kan. Heel apart.

In elk geval, Ben heeft het muurplaatje er maar helemaal afgehaald, ik ben nog op de fiets andere maten schroefjes gaan halen, qua lengte, maar ook dat haalde niets uit, zolang dat muurplaatje erop zat. Nu heb ik een lelijk stuk open gat, waar normaal het plaatje zat, maar daar plak ik een stuk tape op, en een beetje muurverf en dan zie je daar niets meer van. Maar eindelijk zit het vast, zodat niet elke 10 minuten mijn beeld even wegvalt, en ik de melding krijg dat de verbinding is verbroken. Eindelijk in alle rust tv kijken, en niet steeds halve zinnen missen. En alle draad is prachtig netjes weggewerkt! Daar ben ik heel blij mee.

Vooral met 5 katten is een berg draden op de vloer niet handig, wat schoonmaken betreft. Dus nu ben ik daar vanaf. Heerlijk! Alleen was Ben er pas bij 2 uur en dan is het al snel donker. Hij heeft ook nog een haak gemaakt, zodat ik het hekwerk, als de schuifpui een tijd niet open gaat, lekker weg kan klappen, zo heb ik helemaal vrij zicht. Ja, zolang dat kan, moet ik er nog maar flink van genieten. Ja toch? De rest, dat komt, zoals ik zelf al had ingeschat, in het nieuwe jaar wel. De kastjes die nog moeten hangen, ruim ik gewoon in. 2 kastjes leeghalen, als Ben ze komt ophangen, is zo erg niet. De dragen langs het plafond, kijk ik gewoon niet naar. Dat is zo storend nog niet.

Op vrijdag kreeg ik een pakje binnen, uit Amerika. Een schattig ornament, voor de kerst. Helemaal uit Tennessee! Pigeon Forge is een plaatsje in de Amerikaanse staat Tennessee, en daar was mijn vriend John blijkbaar naar een soort van kerstdorpje geweest daar, of een kerstmarkt. Ik weet het niet precies maar die foto’s die hij ervan plaatste zien er in elk geval schitterend uit! Helaas heb ik geen boom, geen zin in het gedoe met de cits

maar dat zal mijn pret niet drukken. Ik heb het schattige beertje, met mijn naam erop, aan mijn mooie buffetkast gehangen, aan het sleuteltje van de glazen deurtjes. Daar kom ik elke dag meerdere malen in, de etensbakjes van de cits staan daar. En dan zie ik het steeds, want het is echt heel leuk! En het staat nog mooi ook, die kerstkleurtjes op die witte kast.

Ooit zal ik wel weer een boom opzetten, ooit. En dan komt hij er zeker in te hangen! Ook toevallig, al bestaat dat niet, dat ik met mijn eigen beer ook bezig ben. Ik had een oproepje op Facebook gezet, want mijn Beer valt zowat van ouderdom in stof uiteen. En dat vind ik toch erg. Weggooien kan ik hem niet. Dus daarom wilde ik iemand vinden, die het met behoedzaamheid aan zal pakken. En via Deborah, die weet altijd een oplossing, kwam ik op Bob de berendokter. Ik heb er naartoe gemaild, ze heeft een hele lange wachtlijst maar ja, ze doet het wel heel zorgvuldig en daar gaat het mij om. Komt vast goed met Beer!

De zaterdag dus de draden weggewerkt en de haak aan de muur. De rest komt wel in het nieuwe jaar. De zondag heb ik zelf ook nog een stuk draden weggewerkt. Ook in de slaapkamer heb ik kabelgootjes op de muur geplakt. Nog wat gestofzuigd en gedweild en toen was ik moe. En ik heb lekker een mooie film gekeken. Maleficent, wat een mooi verhaal. Ik dacht dat het zo’n gemene heks was maar dat was niet zo. Een mooie twist op het ouderwetse Doornroosje. Dat was een lekkere zondag.

Elke doordeweekse dag, zolang het nog kan, zoek ik in mijn linnenkasten mijn kleding goed uit. Zodat ik precies weet waar alles is, en alles op een efficiënte manier is opgeborgen. Maandag ben ik daar weer een stuk verder mee gekomen. Eigenlijk wil ik die boxen die nu nog bovenop staan, ook wegwerken. Maar dan wil ik eerst de rest helemaal perfect naar mijn zin hebben. Komt helemaal goed hoor met mij. Geloof dat iedereen ondertussen wel in de gaten heeft, dat ik een harde werker ben. Ik weet niet, ik vind dat lekker. Al ga ik er soms te ver in. Als ik in de avond van de pijn in mijn voeten niet meer kan lopen, weet ik dat ik het weer eens overdreven heb. Alleen merk ik dat niet zo snel op het moment dat ik bezig ben. Ik ben gewend pijnen en pijntjes weg te stoppen.

Ik ben van het niet klagen maar dragen type. Alleen als je ouder wordt, gaat je lichaam er opeens moeilijk over doen. Nou ja zeg. Zo overdreven vind ik dat. Net zo overdreven als die gekke Moonlight, die steeds op de hoogste plekken ligt. Net ook weer, springt hij van alles om en kapot, omdat hij uitglijdt met het op de kast springen. Af en toe! Nu is hij al uren spoorloos want hij is boos als ik boos op hem wordt. Daar kan zijn tere zieltje niet tegen. Moet hij maar voorzichtig zijn hoor! Als na zo’n kabaal wat dingen scheef hangen, is dat nog logisch.

Ik word alleen helemaal gek hier, want om de haverklap en vaker, hangen al mijn lijstjes scheef! Er zit weer een astrale de lolbroek uit te hangen, denk ik dan maar. En dan hang ik ze zuchtend allemaal weer recht. Ik heb een wand die bijna vol hangt met foto’s. Mijn familie muur, noem ik het. Daar hangt ook steeds van alles scheef. Maar niet alleen daar hoor. Overal waar er maar een lijstje kan hangen, daar hangt er wel steeds iets bij scheef. Nou ja, als ze maar lol hebben. Soms laat ik het scheef hangen, kijk ik naderhand, hangt het weer recht dus eh, doei! Mocht je ooit bij me op visite komen, dan moet je me de scheef hangende lijsten maar niet kwalijk nemen. Ik doe mijn best om ze recht te houden, maar er is niet tegenaan te werken. Ik moet er ondertussen al gewoon om lachen!