27. dec, 2020

Derde kerstdag? Doe me een lol!

Iedereen al uitgebuikt, of is het geuitbuikt? Ik schrijf dit al lang voor de kerst, de 21e zelfs al. Dus hoe mijn kerst ging, ik heb nog geen idee. Dat vertel ik later wel. Voor mij is kerst niet meer zo belangrijk en ik denk ook niet dat dit ooit nog terug komt. Niet dat ik dat niet fijn zo vinden hoor, juist wel. Maar als het niet zo is, dan moet je dat gewoon accepteren. Niet kniezen, niet zielig voelen of zijn of doen. Vul het dan maar anders in, en dan zo, dat je jezelf daar prettig bij voelt. Bij mij is dat, samen met mijn cits thuis zijn. Daar is het, dat ik de onvoorwaardelijke liefde voel en nergens anders. Net als met oud en nieuw, ik vind het niet erg hoor, dat vuurwerkverbod! Het werd steeds gekker.

Ook hier in Overschie, zijn ze erg vervelend ermee. Vooral hier vlakbij, onder het tunneltje van de brug. Soms voel je gewoon de druk ervan, kan je nagaan. Ik heb mijn katten zo opgevoed, en ja, dat was bewust, dat ze niet bang zijn ervan. Niet van de knallen en niet van het geknetter en dat werkt prima. Gewoon door zelf te doen, alsof dit heel normaal is. Niet op je tenen lopen en vooral zelf niet schrikken van al die knallen. Als je hen ziet schrikken, gewoon op rustige toon zeggen ‘niets aan de hand, wat een herrie hè?’ Geloof me, het heeft hier gewerkt. Geen van de 5 is er bang van. Natuurlijk alert en oplettend bij knallen, maar als ze dan zien, dat ik er ook niets mee doe, dan gaan ze verder slapen.

Maar ik blijf al jarenlang wel thuis voor hen. En ik ben eraan gaan wennen en ik vind het nu heerlijk. Lekker met wat lekkers op de bank, likeurtje of wijntje erbij. Cabaretiers met groot talent op de tv, of anders heerlijk een Rulof boek. Vaak komen de cits allemaal bij me liggen of op zijn minst bij me in de buurt. Heerlijk is dat! Mij krijg je met geen stok de deur meer uit, nooit meer! Veel te fijn zo met zijn zessen. Ook niks zieligs aan toch, als ik zit te genieten van mijn avond?

Voor de kerst, ben ik me weer eens rot geschrokken door Capabel, en weer duurt het langer, voor ik mijn diploma ga krijgen. Want nu vonden ze weer de onderbouwing van mijn stagebegeleidster, Saskia de apotheker dus, niet voldoende. Ehhhh pardon? Zij hadden haar een mail gestuurd, dat ze het meer onderbouwd wilden zien. Maar, en daar kwam ik dus ook veel te laat achter, zij was dus met vakantie en had die hele mail niet gezien. Pas 10 dagen later kwamen we er zo beiden achter. Sjongejonge zeg, houdt het nou nooit op. Aangezien ik eerst dacht, dat ik zelf iets niet goed had gedaan, was ik al in de (email)pen geklommen.

Bleek het dus om haar onderbouwing te gaan. Ze belde me op, dat ze niet snapte wat ze nou wilden horen precies. Tja, ik dus ook niet. Ik vroeg of ik haar iets mocht adviseren, want ze zeiden dat ze geen goede afsluiting of zoiets hadden. Nu heeft ze er dus bijgezet, dat ik mijn stageperiode met goed gevolg had afgesloten, en dat ik klaar ben voor een carrière als apothekersassistente, iets in die strekking. En vandaag, de 21e dus, heb ik ze nog maar even gemaild, want ik zie nog niets aangepast. Om gek van te worden echt hoor, als er 1 apotheek durft te zeggen, dat ze niet gek zijn op studenten van Capabel, dan zal ik ze wel eens goed uitleggen, dat er weinig mensen zo capabel zijn als juist die studenten. Want als je daar je diploma krijgt, dan ben je een bikkel! Echt hoor! Wordt vervolgd, helaas.

En toen keek ik op het UWV en zag dat ik nog 8 dagen had, om er 4 sollicitaties uit te gooien. Oké dan, daar zou nog over gebeld worden maar dat is blijkbaar weer van de baan of zo? Zo frustrerend ook allemaal. Nou heb ik een baangarantie via van leren naar werken. Die heb ik ook even gemaild, dat ze op moeten schieten. En dan doe ik die 4 sollicitaties er ook zelf maar weer zo snel mogelijk uit. Niet dat het erg is, maar als ik niet kijk, dan heb ik die taak niet volbracht en krijg ik geen centjes. Nou ja, ik keek gelukkig wel. Alleen moet ik nu als een gek opschieten. En ik ben niet zo’n ster in sollicitatiebrieven schrijven. Wat moet dat moet! Komt vast goed. Ooit.

En op 1 van de avonden, lagen Sunshine en Moonlight zo ontzettend lief bij elkaar. Elkaars koppie wassen, ik smolt zowat! Dat heb ik gelukkig vast kunnen leggen! Mijn kinders weer bij elkaar. En van die momentjes moet ik dubbel genieten, want ze vinden elkaar niet altijd zo lief! Wat vroeger vanzelfsprekend was is nu een uitzondering maar het is er tenminste weer! Dat is het belangrijkste! Al die maanden, jaren zelfs, dat ik gewenst heb dit ooit nog eens te mogen zien, flitsten door mijn hoofd. Mijn vertrouwen is beloond. Daarom wordt mijn vertrouwen in die leuke baan en een gezonder leven ook niet beschaamd. Ook dat zal weer uitkomen! Let maar op. Ook dit is uitgekomen, net als dit huis. Ooit heb ik het gezegd, dat ik dat wilde en het is gekomen. Sommige dingen gebeuren snel, andere wat langzamer, maar dat komt ook omdat gewoon alles op zijn tijd komt. Maar die baan en dat gezondere lijf, die komen snel genoeg want daar ga ik in elk geval mijn best voor doen en tijd en aandacht aan schenken.

Nog maar een paar dagen, dan is 2020 voorbij en gaat 2021 beginnen. Voor mij was 2019 een vreselijk jaar. Maar 2020 blijkt achteraf geweldig te zijn. Ondanks de corona en het doodziek zijn daarvan, de geboorte van een achterkleindochter waar ik geen contact mee mag hebben, erg genoeg allemaal, overheersen toch alleen maar de geweldige dingen uit dit jaar! Mijn allerliefste Sunshine is er weer, en het licht van deze gebeurtenis overheerst alles met een helderheid, waardoor je het duistere niet eens meer kunt zien! En dan ook nog eens de verhuizing tijdens mijn examens, terug naar mijn Overschie!

En dat terwijl ik nog zo hard heb geroepen dat Woonstad me pas na december mocht benaderen. Was ik op 30 oktober al over en op mijn nieuwe adres. Ik zeg niet dat het makkelijk was, en ik heb mijn lichaam weer eens vreselijk mishandeld, maar het is gelukt! Al moet je niet vragen hoe en hoe vaak ik niet in tranen ben geweest. Van de stress, van de pijn, van de verlorenheid in het alles alleen moeten regelen. Maar ik heb het overleefd en ik zit hier geweldig! Als je maar wilt, dan kan je praktisch alles. Als ik dat niet geleerd heb dit jaar, dan weet ik het niet meer. En als je ergens totaal op vertrouwd en van overtuigd bent, dan gebeurt dat ook. Dat heb ik iedereen nu wel laten zien! Op naar een nog veel mooier 2021!