31. dec, 2020

Laatste blog van 2020, snel naar 2021!

Voor de kerst was er die zaterdag een blaasorkestje geregeld in de binnentuin van Flat Overijssel. Ook wel apart dat ik daar nu woon, in Overijssel woonden mijn opa en oma van mijn vaders kant. Daar had ik niet zo’n heel geweldige band mee. Dat kwam ook omdat ik ze zelden zag, daar mijn vader en moeder gescheiden waren. Toen was Overijssel nog heel ver weg, voor mijn gevoel zeker. En dan leer je elkaar toch niet zo goed kennen. Mijn opa was indrukwekkend groot, lees een beetje eng, en mijn oma vond ik een lieverd. In het hoge noorden zijn ze totaal anders, en ook dat zorgde voor een stukje verwatering in die relatie. En wat ik al eerder zei, bloedband maakt nog geen familie. Ondanks dat ik oma lief vond, had ik weinig met ze.

En nu woon ik toch in flat Overijssel, wat weer maakt dat ik regelmatig aan ze denk. Ik ben sinds die dag ook lid van de privé groep Flat Overijssel. Daarin kan je van alles delen. Er wordt niet zo heel veel in geplaatst en er zijn zo rond de 60 buren lid van. Niet iedereen zal daar trek in hebben, ik vond het wel een leuk idee. Daarom ben ik, na een tip van iemand van het opzoomerteam die allerlei dingen organiseren voor de buurt, ze heet ook Ria, gaan zoeken op Facebook. Ik heb gevonden, lid geworden en nou ja, punt. Het zal echt een keer mooi van pas komen, dat weet ik zeker.

Een kaartje om in de boom te hangen, heb ik niet gekregen, die hadden ze te weinig hoorde ik. Maar er zat wel een enorm schattig, zelfgemaakt kaartje in de bus. Zichtbaar gemaakt door een kleuter, die me iets heel liefs wenst. Bleek dat de schoolkinderen van Overschie kaartjes zijn gaan maken, en ze bij iedereen in Overschie in de buurt zijn gaan doen. Hoe lief is dat! Voor iemand die zelf al jaren geen kaartjes meer stuurt, alleen virtuele, heb ik toch een aardig tv kastje vol met kaarten staan. En ik moet zeggen, het heeft toch wel wat. Misschien ga ik volgend jaar ook weer wat kaarten sturen. Misschien die ik zelf geschilderd heb, is ook een idee. Het zal eraan liggen, hoe druk ik het in deze periode volgend jaar heb. Ik ben benieuwd!

Het blaasorkestje deed geweldig zijn best, en het klonk goed. Er kwam een dame aanbellen, maar ik stond al buiten. Zij was buren naar buiten aan het bellen, zeg maar. Ook kreeg ik een oliebol en heb even met wat buren staan te praten. Ik kreeg het toch wel fris en ben na een kwartiertje of 3 toch maar weer naar binnen gegaan. Ik had wel genoeg getrompetter gehoord voor een dag. Toch, ik vind dat wel leuke dingen. Normaal ook met een hapje en een drankje. Volgend jaar kan dat vast wel weer. De vaccinaties zijn al in het land en we gaan binnenkort beginnen.

Dan waren de cits weer eens bezig met snoepie dwingen. Jeetje zeg, al vanaf 10 over 7 zaten ze voor mijn neus. Daarom hangt de tv nu ook lekker hoog, dan kan ik over ze heen toch gewoon kijken. Dat kon in het oude huis niet. Alleen begonnen ze op een gegeven moment echt allemaal naar me te mauwen! Jeetje zeg! Hou eens even snel op! Moonlight was de gangmaker, die ging me toch tekeer! Echt hard mauwen, jankend een beetje, met zo’n dramatisch uitgestoken hengelende poot! Alsof hij vergaat van de honger. Hij eet bijna nooit maar als hij aandacht wil, dan kan hij dat goed duidelijk maken. Want om snoep ging dit vast niet! Stiekem moest ik lachen hoor, maar het kan wel eens op je zenuwen gaan werken af en toe.

En dan is het nu alweer bijna oudejaarsavond. Zoals al vele jaren, lekker alleen thuis, samen met de cits. Een sprankelwijntje voor straks als het 2021 is geworden en wat lekkere hapjes erbij. Ik vermaak me wel. Guido op tv, Youp opnemen, lachen! De eerste paar keren, dat ik alleen bleek te zijn, vond ik zo vreselijk op voorhand. Maar eigenlijk viel het die eerste keer al mee. En toen ik de mooiste oudejaarsavond ever met mijn 2 jongens, Sun en Moon, had doorgebracht wist ik het wel, ik blijf voortaan met alle liefde lekker thuis bij mijn cits. Dat het weer jaren zou duren voor ik weer een leuke oudejaarsavond zou krijgen, door het verdwijnen van Sunshine, wist ik gelukkig nog niet. Want dat jaar erna was echt drama.

Dat kwam door het verdriet en gemis om Sunshine, en omdat ik me afvroeg waar hij was. Was hij wel veilig, was hij bang met al die harde knallen? Oh wat een tranen heb ik gelaten om hem. Alle vier die jaarwisselingen van de afgelopen jaren, kwam dat verdriet naar boven, maar die eerste was het ergst. Voor mij hoefde het toen helemaal niet meer allemaal, het brak me bijna. En nu? Oké, dat vuurwerkverbod vind ik zo erg nog niet. Al zal ik het siervuurwerk wel missen misschien. Ik heb zo’n vaag vermoeden, dat ik hier nog genoeg siervuurwerk zal zien. Vooral richting mijn oude huis, want daar komt het af en toe nu al vandaan.

Hier zit ik dan vanavond, in totaal andere omstandigheden, en vooral met een totaal andere mindset, vergeleken met vorig jaar. Gediplomeerd apothekersassistente, in een schitterend nieuw huis met als klap op de vuurpijl, die in dit geval niet illegaal is, is Sunshine ook weer thuis. Nou, als dat geen reden is voor tranen maar dit keer van vreugde, dan weet ik het ook niet meer. Zo bizar ook, als ik aan een jaar geleden denk, hoe diep triest ik me toen voelde. Ik zou nog aardig wat voor mijn kiezen krijgen dat eerste half jaar, maar vanaf die bewuste 16e juni is het tij toch echt wel gekeerd. Ik ga dan ook in een totaal andere stemming het nieuwe jaar in. Een jaar dat zoveel beter is geworden dan ik had kunnen of zelfs durven hopen.

Heerlijk vol met antistoffen omdat ik zo zwaar Corona heb gehad. Nog steeds meer benauwd dan daarvoor maar ach, zovelen hebben het niet overleefd dus daar ga ik niet over zeuren. Dat 21 dagen boven de 40 koorts hebben je totaal uitput, heb ik er dan weer van geleerd. En ook al duurde het vorig jaar even voordat ik echt uit mijn diepste put ever was gekropen, begon het wel allemaal op die laatste dag van 2019. Ik ben net even terug gegaan, op de site hier, naar 31 december 2019, en las dat ik toen het volgende schreef:

Maar ik verklaar plechtig, dat is klaar nu. Ik heb ook recht op een beetje geluk dus vanaf nu gaat het tij voor mij keren. Vandaar ook mijn voornemens, niet alleen voor 2020 maar ook voor al de jaren nog erna. Vergeef de mensen in je leven, zelfs die, die het niet spijt wat ze gedaan hebben. Als je vasthoudt aan boosheid, dan heb je daar alleen jezelf mee, niet hen. Dat is er eentje. En niet echt een voornemen maar een weten, waar ik mezelf alleen steeds aan wil herinneren; wat je werkelijk toebehoort, kan je nooit verliezen. Zelfs niet als je het (of het jou) wegwerpt. En dat is ook zo. Wat bij je hoort, komt altijd bij je terug. Dat is een kosmische wet. Goed om te weten, maar verwacht niet dat het morgen zo is. Dan de derde, accepteer hoe het is, laat hoe het was gaan en vertrouw op hoe het gaat zijn. En dat ga ik dan ook doen. Het jaar 2020 wordt voor mij de jaar van de kentering in alles en in hoe het was. En langzaam maar zeker, komt alles zoals het hoort te komen.

Wist ik veel hoe profetisch mijn voornemens waren! Want inderdaad, het moest nog even wat dieper dan diep. Corona, en nog wat privédingen, die erg zwaar te dragen waren. Erachter komen, dat veel mensen erg lelijk zijn onder hun huilebalkjes masker van goedheid. Complottheoristen die agressief jou hun mening op willen dringen. Maar dan is het 1e half jaar voorbij, corona-doden, lockdown, stage, studie, druk, maar mijn leven gaat gewoon door. Dan komt Sunshine opeens terug, 16-6-20, na 4 jaar en 18 dagen! En dat is het begin van die kentering waar ik zo profetisch over sprak. Het komt allemaal uit, wat ik zei. Wonend aan de Schie, zei ik al 15 jaar geleden, in dit huis, zei ik 9 jaar geleden. Thougts become things, so choose the good ones. Dat staat in the Secret. En dat dit echt zo is, daar ben ik toch wel het levende bewijs van.

Ik hou het bij diezelfde voornemens, want die brachten veel goeds en rust in mijn leven. Acceptatie en weten dat ik het goed gedaan heb, ongeacht wat andereñ daarvan vinden. Als ze ooit het grote plaatje mogen bekijken, zullen zij pas zien wat ik nu bedoel. Ik wens iedereen een stukken beter 2021, maar dat zal voor velen al niet moeilijk zijn. Ik wéét dat mijn prachtige en geweldige 2020 ook overtroffen zal worden door nog meer geluk. En geloof me, het beste moet nog komen! Voor mij, maar ook voor jullie. Let maar op! Ik heb altijd gelijk, ook al heb ik het! Fijne jaarwisseling allemaal!