6. jan, 2021

Over continu en waarzeggen, los van elkaar hoor...

Als ik even terug blik naar de kerst, dan ben ik wel weer een grote stap vooruit gegaan, vergeleken met de kerst van 2019. Die kerst heb ik totaal in zak en as doorgebracht en toen was ik alleen maar aan het huilen. Dit keer heb ik een wedstrijdje gedaan met de katten. Wie kan er het langste slapen. Tussendoor heb ik wat films gekeken, en vaak viel ik tijdens die films ook in slaap. Maar ik heb niet continu gehuild zoals het jaar daarvoor. Kerst is voor mij niet meer wat het ooit was. De leukste kerstmissen waren als klein kind, die waren geweldig. En daarna kwamen de kerstmissen, toen mijn dochter nog klein was.

Oh daar heb ik zo van genoten! Vanaf haar 3e of zo, want die 2 daarvoor waren ook niet echt leuk. Vooral niet toen ik pas zo in de steek was gelaten, en erachter kwam, dat mijn echtgenoot homo was en mij en mijn kind zo dumpte. Alsof we een stuk vuil waren en nooit wat betekend hadden. Bovendien had hij haar een klap met een kerstboomtak gegeven, en was ze als de dood voor de kerstboom. Dit wist ik niet hoor, daar kwam ik later achter pas, doordat ze al zo goed kon praten met haar 1,5. Mijn moeder heeft enorm haar best gedaan om haar die angst te laten vergeten en uiteindelijk is haar dat gelukt. Maar die foto’s waarop ze bij de kerstboom zit, op haar paarduhduh, haar hobbelpaard, zie je duidelijk de angst van haar kleine koppie stralen.  Maar de kerstmissen daarna, en vooral met wat voor haar later echt haar vader werd, erbij, die waren heel fijn altijd. Daarna had ik alleen maar ellende met de kerst, en vaak klappen ook, dus nee, die waren ook niet fijn.

Ook met het café moest ik altijd werken en dat vond ik daar in dat beroep vreselijk. Met al die dronken mensen, bah. Dan heb ik, vanaf ik weer terug in Nederland was toch wel weer erg leuke kerstfeesten gehad. Vooral vaak met mijn dochter erbij en mijn vriendin Sue. Oh en dan hadden we kerstfeesten, waarbij ik pijn in mijn lijf had van het lachen. Vreselijk! Maar zo leuk, die waren geweldig! Daar denk ik nog vaak aan, dan lig ik weer dubbel en zie ik Sue weer rennen, tussen het gasstel en de tafel, met de kaasfondue pan. Want zij was vergeten om spiritus te kopen en hadden we niks aan het fonduestel! Hilarisch was dat!

Maar ja, in 2017 mijn moeder weg van hier, was die van 2016 al niet zo leuk meer. Toen was ik ziek en zo miste ik mijn moeders laatste kerst. Vind ik nog steeds erg. En die van 2018, die was wel apart. Ik was zo ziek, had zo’n pijn mijn lijf en toch was het wel leuk, zo met zijn zessen. Maar als je dan ook geen contact meer met je kind hebt, dan is het echt over verhaal. Dat is té veel verdriet op die dagen. Dus kan je ze beter weg slapen. Misschien krijg ik wel een baan in het ziekenhuis, als apothekersassistente, dan kan ik ze weer gaan werken gewoon. Dan kan ik wat collega’s blij maken, door hun diensten over te nemen. Voor mij wordt het nooit meer wat in elk geval. Al kan ik wel met weemoed terug kijken naar die mooie kerstfeesten die ik gehad heb.

Gelukkig zijn die dagen van nu weer voorbij, even rust. En nu ga ik me storten op het vinden van die geweldige baan. En tussendoor, voor het zover is, de laatste dingetjes in huis in orde maken. Dat zal vast veel fijner werken, dan wanneer ik dit allemaal niet op orde had gehad. Daarom heb ik dan ook wel keihard gewerkt. Lange dagen gemaakt maar wel met effect. In de vakanties, die ik vast weer ga krijgen, en in de weekenden, ga ik lekker die meubelstukken opknappen en verven, waarbij ik dat nog wil doen. En sparen voor die mooie kast achter de bank, wil ik ook nog. Ik heb hem al gezien, bij Ikea. Beetje duur voor iemand die geen cent meer te makken heeft, maar komt goed. Ik kom overal en altijd waar ik zijn wil.

Zo tegen het einde van het jaar, zag ik een in een of ander programma, dat ze even terug keken, naar wat een aantal redelijk bekende mediums hadden voorspeld voor 2020. En vooral omdat 2020 zo’n vreselijk jaar is geworden. Nou heb ik niet veel tegen Amsterdam hoor, maar eh, als Rotterdamse weet je gewoon, dat een jaar waar 020 in voorkomt, gewoon niks kan worden. En dat is wel gebleken. Ook zo’n vies woord, ‘bleek’ maar goed, ook dat is weer een ander verhaal. Al die mediums hebben de pandemie niet voorspeld. Je zou toch zeggen, dat ze zo iets groots toch wel hadden moeten oppikken.

En een interviewer vroeg ze hoe dat dan kwam. Daar hadden ze ook weer geen antwoord op. En hoe ze de dingen kunnen draaien, dat is echt niet normaal! Ooit, toen al dat gedoe nog op de dagelijkse tv kwam, heb ik zo moeten lachen. Zei er een vrouw, dat ze iets aan haar been had. ‘Ja’, zegt het medium, ‘dat voelde ik al, de linker hè?’ ‘Nee’, was het antwoord, ‘het is juist de rechter!’ Zegt het medium weer, ‘oh ja, ik zie het natuurlijk in spiegelbeeld, vandaar!’ Zulke dingen, echt bizar!

En ze doen meer kwaad dan goed. En dat is er niet de bedoeling van. Er zijn wel degelijk echte mediums, die echt goed werk doen, sommigen kunnen ook echt genezen. De toekomst voorspellen, zal een goed medium nooit doen. Hooguit je adviseren in een richting waar je wat mee zou kunnen doen. Het is niet nodig en niet de bedoeling dat je exact weet wat er in de toekomst zal gebeuren. En als er iemand je dat wel vertelt, dan is het al gelijk duidelijk dat het niet om een echt medium gaat. En dat is ook gelijk de pest. Want ze verpesten het echt, voor diegenen die wel echt zijn en wel iets echt kunnen.

Ooit zal het voor iedereen normaal zijn, en word je door gene zijde naar de juiste toegestuurd om je ergens mee te helpen. Artsen maar vooral psychologen en psychiaters zullen samenwerken met mediums en zo tot echt goed werk kunnen komen en mensen genezen. Alleen voor het zover is, duurt het nog wel even. Maar door al die charlatans zijn er veel mensen al totaal op tegen en geloven ze er niet in. En er zijn echte hoor, die echt genezen, die werken met een Meester uit het licht. Maar die maken geen reclame, want de mensen die er komen, geven dat vanzelf wel door aan anderen, die het nodig hebben. Maar ooit, ooit weet iedereen hoe dat werkt en dat het ook echt werkt. Als het maar een zuiver medium is. En die zijn met een lichtje nog niet eens te vinden. Dat zijn er nu nog maar zo erg weinig, in verhouding.

Maar alles op zijn tijd, dat zal voor dit ook wel gelden. Ik weet dat die neppers zullen moeten boeten voor wat ze gedaan hebben. En ze krijgen al het leed dat ze veroorzaakt hebben, met hun oplichterspraktijken, op hun eigen bordje. Blij dat ik daar al uit ben gelukkig, ik moet er niet aan denken! Iedereen moet het zelf maar weten, maar zodra je oneerlijk bent, of de boel in de maling neemt, dan veroorzaak je je eigen ellende. Je doet het jezelf aan, want ooit krijg je het exact zo terug. Daarom probeer ik me zo gedeisd mogelijk te houden, want ik wil geen extra oorzaak en gevolg opbouwen. En zelfs dan gaat het nog wel eens mis. Kan je nagaan!