8. jan, 2021

Goede voornemens? Nee, gewoon een lifechange...

Ik heb wel een aantal goede voornemens, al wil ik die zo niet noemen eigenlijk. Want al was het nu oktober geweest, dan was ik daar ook aan begonnen, als ik er hetzelfde in zou hebben gestaan als nu. Eerst moest die verhuizing rond komen, dan de boel hierbinnen op orde zijn gebracht en dan pas ben ik weer klaar voor mezelf. En dat ben ik nu en dat valt geheel toevallig samen met de jaarwisseling, of daar vlakbij in de buurt. Waarom ik het ook liever geen goede voornemens wil noemen, komt omdat die vaak in maart alweer in de kast zijn gezet. En ik wil niet dat dat zal gaan gebeuren.

Ik ga allereerst zorgen voor weer een vorm van regelmaat. Oud en nieuw was op donderdag, nieuwjaarsdag was op vrijdag. Toen heb ik de hele dag liggen slapen op de bank. Het leek wel alsof ik naar een feest was geweest. Ik ben bij mijn broer en schoonzus gaan eten. En toen was het zaterdag de 2e en zondag de 3e. Dus neem ik de 4e als het begin van mijn nieuwe orde en regelmaat. Want de studie is voorbij, ik kan me ook weer wat meer gaan richten op het schrijven. Zeker nu ik nog geen baan heb. Want die boeken, die branden in mijn vingers. Die moeten eruit. Maar ik weet nu ook, dat je schrijven niet even 5 minuten tussendoor kunt doen.

Ja, wel zoals mijn blogs. Die zijn daar juist heerlijk voor. Lekker van je afschrijven wat je kwijt wilt en daar hoef je verder niet over na te denken. Al zal ik bijvoorbeeld al wel vaker meer dan 1 x over hetzelfde hebben geschreven. Vergeet dan niet dat ik al jaren zomaar uit mijn hoofd even wat zit te typen. Hoofd leegmaken is dat. En dan onthoud je zeker niet alles waar je ooit over geschreven hebt. En dat maakt voor bij blogs dan ook niet zo uit. Maar bij een boek kan je dat niet doen. Daar moet je dus alles ook wel heel goed in de gaten houden. Heb ik dit al verteld of niet? Want een heel deel herhalen in een boek is een no no. Dat kan niet natuurlijk.

En daarom moet ik eerst mijn 1e 5 hoofdstukken weer zelf even lezen, om erin te komen. Daarna moet ik een vaste plek in de week wijden aan het weer gaan schrijven in mijn 1e boek. Want die 2e wordt ongeduldig ondertussen. Ik zelf ook, want het is een soort van drang, dat het eruit wil, wat je kwijt wilt. Opeens kwam ik, en ik heb geen idee meer waar, een schrijfcoach tegen, op Facebook heeft die een groep, die gratis adviezen geeft. Kijk, daar heb ik wat aan. Al bij 1 van de 1e mailtjes kreeg ik prachtige quotes van beroemde schrijvers en schrijfsters, die je een goed inzicht geven, wat het is om schrijver te zijn.

"Een professionele schrijver is een amateur die niet stopte." ~Richard Bach, dat is er 1 van. Daar krijg je gelijk zin van om verder te schrijven. Ik ben wel gestopt, zij het tijdelijk. Ik kon natuurlijk niet anders. Maar ik ben ook gestopt met goed voor mezelf te zorgen, tijdens school, tijdens de verhuizing. Dan ga ik verkeerd eten en dat deed ik vol overgave. Dus nog meer kilo’s erbij. Die gaan er dit jaar af. Daar ga ik hard aan werken. Niet meer met crash diëten en dat soort ongein. Dat werkt niet meer. Vroeger wel, maar nu ben ik daar te oud voor denk ik. Maar ik heb een enorme stok achter de deur. Jolanda wordt mijn drilinstructeur. Die krijgt me wel van de bank.

Want buiten het weer regelmatig gaan schrijven, ga ik ook aan die kilo’s werken. En uiteraard ga ik me vanaf maandag weer totaal suf solliciteren. Ik schrijf steeds makkelijker motivatiebrieven, die bij de betreffende vacature passen. Ik ben er nog nooit zo goed in geweest. Maar buiten het lekker bijhouden van mijn huisje en mijn cits verzorgen, moet ik mijn tijd, zolang ik nog niet werk, goed gebruiken. Goed en nuttig. Dat wordt elke dag lopen een stuk, of fietsen. Hopelijk knapt het weer binnenkort weer lekker op. Maar zo niet, ga ik toch. En het gezonde eten, dat gaat Jolanda me ook voorschrijven. Ik wil niet zomaar op dieet, ik wil mijn totale levensstijl veranderen.

Ik zit nog een beetje met wanneer ik nou een ochtendje en/of een middagje voor het schrijven reserveer. Het zou het beste zijn, als ik dan gewoon ermee door kan blijven gaan, als ik weer een baan krijg. Afhankelijk van of ik in een gewone apotheek terecht kom, of in een ziekenhuisapotheek, waar ze dan weer continu diensten hebben. Als ik geen continudiensten hoef te draaien, dan zou de zaterdagochtend of middag het meest geschikt zijn. Stel dat vrijdag je laatste werkdag is dan, dan neem ik die zaterdag als mijn relax dag en boodschappen halen, als ik die niet laat bezorgen tenminste. De zondag om het huis schoon te maken maar daar doe ik ook geen hele dag over. Een beetje schrijven en relaxen zou dan ook nog kunnen.

"Wil je een schrijver zijn? Dan moet je twee dingen doen: veel lezen en schrijven." ~Stephen King is ook nog een quote. En ik heb wat afgelezen, in mijn leven. Ik kon al lezen toen ik 3 was. En ik vond en vind het heerlijk. Ik kan me zo inleven, dat ik in Stephen Kings ‘Misery’ zat te trappelen met mijn voeten en ik hield mijn adem dan zo in, dat ik bijna stikte. Zo spannend waren sommige stukken. Een boek lezen, is alsof je naar een andere wereld verhuist. Voor mij dan. Ik kan er totaal in opgaan. Tegenwoordig lees ik praktisch alleen maar in de boeken van Jozef Rulof. Maar ja, daarin raak je dan ook nooit uitgelezen en geleerd.

"Er is geen grotere pijn dan een onverteld verhaal in je te dragen." ~ Maya Angelou Laat Maya Angelou nou een van mijn favoriete schrijfsters zijn. En zij schrijft de meest prachtige dingen. Deze quote van haar, geeft precies weer wat ik bedoelde met die drang om te schrijven. Mijn verhalen, mijn waar gebeurde verhalen, die willen eruit. Die willen verteld worden, omdat ze me zo hoog zitten. Ik krijg het weer druk maar op een goede manier. En dat is nou eens helemaal niet erg!

Lopen elke dag, tot ik een baan heb, dan alleen op de dagen dat ik niet werk. In mijn beroep loop je toch al de hele dag, dus dat is helemaal niet erg. Op dieet, gezond eten dan tijdens IF, intermittent fasting. Ik heb zelfs een slowcooker gekocht, zodat de vitamines extra goed worden bewaard. Van 12 tot 20 eten, en dan moet je toch al die calorieën opeten, iets wat ik eerst niet deed. En dan eet ik te weinig en val ik juist niet af. Bij beiden heb ik Jolanda achter me aan zitten. Dan solliciteren als een dolle, en op vaste momenten schrijven. Ik heb met mijn blogs alweer regelmaat, voor diegenen die opgelet hebben, de laatste weken, schrijf ik weer netjes om de dag. Er zitten geen meerdere dagen tussen de blogs nu.

Elke dag, met alles wat ik wil, of moet, gaan doen, is me gewoon teveel geworden. Maar dat komt omdat die drang, het lijntje met Sunshine heel houden, weg is. Hij is thuis, het is niet meer nodig. Maar ik ben het wel erg fijn gaan vinden, gewoon alles lekker op te schrijven. Dat er zoveel mensen meelezen, dat is leuk. Net als met toen Sunshine nog niet thuis was, daar schrijf ik niet echt voor. Voor mij is het schrijven nodig voor mezelf. En als ik er ondertussen mensen door laat nadenken, of laat lachen of iets laat voelen, dan is dat mooi meegenomen. Dat zijn dan echt 2 vliegen in 1 klap. Daar ben ik blij om!