12. jan, 2021

Van spelletjes via prinsen naar homo's... je moet er maar op komen!

Ik heb me toch een leuk spel ontdekt! In het Engels heet het Catopoly en de Nederlandse vertaling; Katopoly. Dat is dus een spel als Monopoly maar dan over katten. Geen straten bij elkaar zoeken, maar rassen. Geen kanskaart maar eh, ja weet ik veel. Ik heb het niet helaas. Maar ik wil het wel hebben. Dus ging ik speuren en vond het op Bol.com. Alleen zal het even moeten wachten, want ik kan niets meer uitgeven, tot ik een baan heb. Hopelijk hebben ze het dan nog. Ik wist niet eens dat zoiets bestond! Leukie!

Ze hebben ook dogopoly en horsopoly, voor de honden- en paardenliefhebbers? Ik hou wel van spelletjes doen, ook kaarten en zo. Maar ja, in je uppie schiet dat niet op. Triviant, vind ik ook leuk. Op de een of andere manier, weet ik altijd enorm veel. Dus voor mij een heel leuk spelletje om te doen. Dat win ik meestal. Vroeger bij mijn moeder op vrijdagochtend een bakkie koffie, dan naar de markt, in Overschie. Die was toen nog wel redelijk groot. Nu staat er 3 man en een paardenkop. Tijden veranderen. En als we dan lekker op de markt waren geweest, meestal met een patatje achter onze kiezen, dan gingen we kaarten.

Schoppenvrouwen deden we het meest. En boerenpotten, deden we al vanaf ik klein was. Ik ben opgegroeid met spelletjes spelen. Altijd leuk en gezellig. Al werd ik bij mens erger je niet, vaak toch wel boos als ze me dan voor de 100e keer van het bord gooiden. Maar ook verliezen moet je leren. Ik kan dat nu heel erg goed hoor. Winnen doe ik liever, dat dan weer wel. Maar echt competitief ben ik niet echt. Ik doe gewoon altijd bij alles wat ik doe mijn best, maar ik ga niet strijden om iets. Daar hou ik niet van. Maar ja, spelletjes doe je niet in je eentje, ja op mijn telefoon. Maar dat is lang zo leuk niet. Daarom kijk ik regelmatig toch naar de tv.

Alleen die reclames. Daarom hebben we gelukkig videoland. Een aantal dingen die gewoon op tv komen, kan je daar ook kijken. En dat zonder gestoord te worden door irritante reclames. Zo niet, dan neem ik het op, kan ik doorspoelen. Nou liep ik weer voor bij die Australische Mafs, die is zo leuk. Dus zag ik opeens ‘prince Charming’ staan, tussen de programma’s om te kijken. Ik dacht, nou, dat is net zoiets. Ik vind kijken naar de bachelor of bacheloret ook altijd wel leuk. En dit is hetzelfde maar dan met homo’s.

Ik heb me rot zitten lachen. Er zitten echt van die valse nichten tussen, pisnichten noem ik dat altijd. Maar ook heel veel echt sympathieke jongens. Er zit ene Cezer tussen, nou echt, je zou denken dat hij het uitgevonden heeft. Dat is een echte nicht, met lekker veel drama. Maar ook is hij moslim, geaccepteerd door zijn familie gelukkig wel. Wel heel bijzonder want dat komt niet zoveel voor. Ze hadden ook best diepe gesprekken. Cezer vertelde dus ook, dat toen hij erachter kwam, dat hij homo was, hij zo ontzettend gebeden had om toch maar ‘normaal’ te mogen worden. Ah, dat raakte me wel. Ze hebben allemaal wel zo hun moeilijkheden gehad. Dat begrijp ik wel.

Alleen ja, je bent het en dan moet je er voor uitkomen. Hoe lastig dat ook kan zijn soms. En als ze zouden weten, hoe onze Schepper dit bedoelt, dan zouden ze veel trotser zijn op wie en wat ze zijn. Want ze horen ook gewoon zo te zijn, en zijn niets meer of minder dan hetero’s. Zo zag ik dat altijd al, maar sinds ik echt weet hoe dit zit, door de boeken, begrijp ik het ook zo goed. Het is ook zo’n logisch proces weer, zoals alles in de Schepping. Dat zou ik ze allemaal graag willen vertellen, en uitleggen. Vooral die jongens als Cezer, die er zo mee gezeten hebben. Maar ja, dat gaat niet. Toch, als ze, ondanks alle moeilijkheden waar ze tegenaan lopen, moedig uit de kast komen, dan vind ik dat echt geweldig van ze.

Dat is beter dan je anders voor doen, een kind op de wereld zetten en dan toch, als je verliefd wordt op een man, die dan als oud vuil aan de kant schoppen. Zoals mij dat gebeurd is. Kijk, dan ben je een laffe hond. Want het kan ook anders, je kan ook gewoon voor je kind willen blijven zorgen. Maar nee, dat wilde hij niet. Hij wilde niet eens geld voor medicijnen geven, toen ze zo ontzettend ziek was, dat de dokter langs moest komen. Door de telefoon zei hij ijskoud ‘ik woon toch niet meer thuis’. Mijn mond zakte er ver van open en het voelde als een mokerslag tegen mijn voorhoofd.

Dat moment, dat gesprek, dat kan ik nog altijd zo voor de geest halen. Ik weet nog waar ik stond, hoe donker het was, wat ik aan had, wat mijn moeder aan had en vooral mijn ongeloof als eerste, op de voet gevolg door een intense woede door het gevoel van onrechtvaardigheid voor mijn kleine, erg zieke dochtertje, waar ik zo van hou! Ik hoor het hem nog zeggen. En dan doodleuk een paar weken later 2 grote honden gekocht hebben. Oh daar gaf je liever je geld aan uit? Vuile hond! Hij dan hè, niet die dieren. Genoeg homo’s die dat anders hebben aangepakt. Hij wilde gewoon zo snel mogelijk van ons af. En dan verdien je in mijn ogen ook niet de titel ‘vader’. Dan ben je gewoon een spermadonor. Meer niet. Gelukkig kreeg mijn kind later een geweldige vader. Al zie ik haar, wéér door die ‘homo hond’ nu ook niet meer. Zo jammer hoe de dingen soms lopen. Maar het is zoals het is. En er gebeurt niets zomaar, alles heeft een reden dus ook dit. Hoeveel pijn het nu ook doet, ik ben ervan gegroeid, ik heb weer wat afbetaald. Altijd goed! En ooit mag ik weten, waar het door kwam allemaal.

Ik ben wel klaar met boeten nu, dat is ook wel lekker. Zoveel oorzaak en gevolg goed gemaakt in dit leven, dat zal boven vast heel erg lekker zijn. Dan ben je als een gek vooruit gegaan. Zoiets bedenk ik me dan in elk geval. Ik ben sowieso erg benieuwd hoe dat allemaal in zijn werk gaat daar. Ik zal alleen nog moeten wachten tot het mijn tijd is, om daar achter te mogen komen. In elk geval, dit kwam er spontaan uit, want ik wilde alleen maar vertellen van mijn nieuwe verslaving, Prince Charming. En als is het om de vrouwen te pesten, zijn het echt stuk voor stuk, op een paar uitzonderingen na, enorm knappe kerels. Joerdi vind ik me toch knap! Niet alle homo’s zijn knap hoor, Martien Meiland bijvoorbeeld ook niet echt, maar eh, ze hebben ze daar wel goed uitgezocht. Alleen, er komt maar 1 x in de week een nieuwe aflevering bij. En dus had ik ze zo al snel afgekeken. Nu moet ik wachten tot woensdag voor de volgende aflevering. Nou ja! Vervelend zeg. Het mag wel duidelijk zijn, ik heb totaal niets tegen homo’s, integendeel,  maar wel tegen liegen en bedriegen. Daar kan ik niet goed tegen. En dat is mijn goed recht, dat is een beetje te veel en te grof gedaan tegen mij. Niet meer doen, ik pik het echt niet meer!