16. jan, 2021

Soms zijn quotes behoorlijk raak...

Ik kwam van de week toch een uitspraak tegen, daar was ik even stil van. Want dat heb ik de laatste jaren echt meerdere keren zo meegemaakt. Echt bizar is dat, dat je dan opeens zoiets groots, in een paar woorden gevat ziet. Het is een Engelse quote; People will notice the change in your attitude towards them, but won’t notice their behavior that made you change. Mijn vrije vertaling hiervan is; Mensen zullen merken dat jouw houding naar hen is veranderd, maar ze merken niet dat het hun eigen gedrag is, dat maakte dat jij zo veranderde.

Dat vond ik wel even een voltreffer, die goed binnenkwam. Zo is het voor mij precies gegaan in een aantal gevallen. En dat begon al ergens in 2015, 2016 op mijn werk. En de laatste keer, de laatste aanvaring daardoor was in augustus 2019. De grootste klap maar ja, die was dan ook al jaren en jaren aan het werken. En ja, net zoals vroeger met scheikunde je die proef kon doen, met magnesium en zoutzuur, als je je duim lang op de reageerbuis hield, nadat je magnesium in het zoutzuur had gegooid, voelde je de spanning onder je duim opbouwen tot je het niet meer  houden kon.

Dan was het zaak dat je je duim eraf haalde, niet dat je die veel langer zo had kunnen houden, en dan wel bij een vlam. Dan kreeg je me toch een steekvlam! Zo kunnen bepaalde situaties zich ook opbouwen. En dan krijg je de beruchte druppels die emmers doen overlopen of strootjes die de rug van een kameel breken en kruiken die barsten in het water. En dan is ‘het’ stuk. Dan kreeg ik altijd de schuld terwijl ik wist hoe anders het voor mij in elkaar stak. En toen zag ik die quote en dacht, ja, hè hè, zó zit het. Wat ik al zo vaak heb gezegd, helaas kijken mensen liever niet naar hun eigen gedrag.

Je hebt van die mensen, die geven altijd alles en iedereen de schuld van wat er ook gebeuren mag in hun leven. Zonder ook maar ene keer naar hun eigen aandeel te kijken in dit alles. En dat klopt voor geen meter maar dat weten ze niet eens, of willen het niet weten, denk ik eerder. Die zijn altijd het slachtoffer, van andere mensen, van omstandigheden, van pech hebben. Nooit komt er ook zelfs maar in 1 haar op hun hoofd het idee op, dat ze er heul misschien ook zelf iets mee van doen kunnen hebben. Nee, want daar voelen ze zich toch echt te goed voor. Dat bestaat niet in hun levens. Zulke mensen hebben nog veel te leren.

Dan heb ik vorig jaar nog meer lessen gekregen. Maar daar ben ik vast niet de enige in. 2020 was het jaar van de maskers die afvielen en ware aardjes die naar boven kwamen. Ik was er wel blij mee. Anders hadden er nog dingen jaren kunnen blijven aanslepen, maar nu werd er veel op een snelle manier erg duidelijk. Je moet in feiten geloven, en niet in woorden. Want als mensen die maskers weer op hebben, dan beloven ze veel. Mensen die veel beloven, hebben meestal een erg slecht geheugen. Ik geloof gelukkig niet zo snel iets maar anderen weer wel.

Ik heb ook geleerd dat ‘geweldige’ vrienden enorme vreemden kunnen woorden. Dat we, hoe sterk we ook zijn, toch af een toe eens een knuffel nodig hebben. Daar zijn veel mensen achter gekomen vorig jaar, dat is geen rocketscience. Ik heb ook geleerd dat geschreven woorden blijven. Vandaar dat ik die drang heb misschien wel, om die boeken te schrijven, om mijn blogs te schrijven. Er is geen krachtiger wapen dan woorden, maar woorden kunnen ook troosten. Als je ze maar meent, dan is dat al heel wat.

Ik heb ook geleerd, dat je echte vrienden maar op 1 hand kan tellen. Dat mensen die om je geven, zelf wel naar je zoeken, je een berichtje sturen omdat ze aan je denken. Als je achter zulke dingen aan moet zitten, als je om aandacht moet bedelen, dan klopt er ergens iets niet. Daar was ik al langer achter eigenlijk en heb ik daar na jaren en jaren eens eindelijk een keer actie op ondernomen. Ik had het weer gedaan natuurlijk. Het is goed hoor.

Ik heb ook geleerd dat een glimlach de wereld kan veranderen. En als je echt iets wilt, zal je in actie moeten komen, je moet je ervoor inzetten. Maar ook heb ik geleerd, dat als je iets uitspreekt wat je diep meent, dat dit dan de kosmos in gaat en uit komt. Alsof je een wens had gedaan. Dat is me met een aantal dingen gebeurd zelfs vorig jaar. Ik heb het al eens verteld wat. Dat van aan het water willen wonen, de boten te zien varen, dat had ik in 2005 uitgesproken. Ik zit maar een paar honderd meter verder dan waar ik dat toen zei. En in 2011 dat ik in deze flat wilde wonen, met al dat mooie glas. Oké, het duurt een paar jaar, maar het komt uit.

En ik heb geleerd, dat als je echt in iets gelooft, als je daar echt met heel je hart op vertrouwt, dat het dan ook echt gebeurt. Sunshine, al is hij de afgelopen paar dagen nog zo vervelend aan het doen, is daar wel het bewijs van. Maar ik ben er ook al die jaren voor blijven schrijven natuurlijk. Zelfs als ik me heel slecht voelde. Zelfs toen ik corona had! Op een paar dagen na dan, maar ja, toen lag ik half dood te gaan, dus dat mocht. Elke dag, meer dan 4 jaar lang, hield ik het lijntje open. Iedereen verklaarde me al lang voor gek. Velen zeiden regelmatig, dat Sunshine al lang dood was.

Maar ik bleef trouw aan mijn gevoel, want ik wist het, hij zou terug komen. En als je zoiets de kosmos in stuurt, dan krijg je het. Want gedachten manifesteren zich, wat je uitzendt dat krijg je. Daarom wees er maar goed op bedacht, wat je denkt, hoe je denkt. Want voor je het weet, krijg je het. Daarom kan je maar beter zorgen, dat wat je uitzendt positief is. Dat je vertrouwt op mooie dingen in de toekomst. Dat je je niet laat kisten door pijnlijke gebeurtenissen. De dingen gaan altijd zoals ze gaan moeten. Maar het geheim, the Secret, is dat je zelf een beetje kan sturen. Het leven hoeft niet perfect te zijn, maar het moet gelukkig zijn. En als je daarop vertrouwt, dan komt het wel goed met je. Ooit 😉