14. mrt, 2021

Sunshine, hij blijft me wel bezig houden...

Ondertussen is het hier tijdens de plaatsing al halverwege de maand maart, ik schrijf dit nog in februari. Dus ik ga het een heel klein beetje langzaam aan doen nu, met schrijven. Weer proberen een klein beetje bij te lopen, zodat ik wat actueler ben met wat ik vertel. Dat schrijft ook makkelijker. Nu kan ik of in herhaling vallen, of ik vergeet juist iets te vertellen omdat ik denk dat ik dat al gedaan heb. Maar dat geeft me zo in die 1e werkweek wel wat extra tijd.

Er is wel even een kleine aanpassing, weer. Want door corona kon ik het contract toch niet maandag gaan tekenen. De directie moet dat ook getekend hebben, voor ik de systemen in mag, met uiteraard allemaal privacy gevoelige informatie. Daarom kan ik eigenlijk niet officieel beginnen maar wel officieus. De opleiding wordt een beetje omgedraaid. Ik samen met nog iemand gaan dan maandag de E-learning doen. Eerst via teams een meeting en uitleg. Dan ga ik dinsdagochtend vroeg het contract tekenen, dat gaat dan naar de directie, die het moet tekenen. Dinsdag kan ik ook nog een E-learning doen, en woensdag kan ik dan alles op gaan halen. De laptop, de telefoon, en de toegangssleutel voor het pand. Maar het kan ook nog net weer een andere planning worden, tot nu toe staat het zoals dit.

Daar moest ik dan weer erg om lachen hoor met die 1 en die 3 maart. Want ik begin niet 1 maar 3 maart. Goh, die 1 en die 3, wat is er toch mee. Niet te doen hoor, die mams van mij! Zou ze zich nou echt overal mee bemoeien? Echt hè! Ik zie haar daar zo voor aan hoor. Mijn moeder wilde altijd al het beste voor ons. Die heeft ik weet niet wat moeten doen om bij het Erasmus roet in het eten te gooien, omdat ze al van deze mogelijkheid wisten hierboven. En daar wilden ze me hebben. Zo voelt het in elk geval voor mij. Wat anderen daarvan vinden maakt me niet zo uit. Als ik het maar weet.

Ik heb van de week toch maar eens gebruik gemaakt van de collect mogelijkheid bij de Action. Nou, wat een gedoe zeg. Hun website is natuurlijk maar snel snel in orde gemaakt en dat kan je merken in hoe je moet zoeken. Zonde van mijn tijd, want eer ik alles had, wat ik wilde hebben, was er aardig wat tijd verstreken. Maar goed, het is maar tijdelijk zullen we maar denken. Dan kan je een tijd afspreken, winkel moet je van te voren doen, anders kan je niets in je virtuele winkelmandje gooien. Moet je even weten…

Ik ging het halen, mijn hemel zeg! Heel die enorm grote Action is een soort van verbouwd. Er stond een tafeltje met een pinapparaatje. En op de vloer honderden tassen. Het meisje zocht zich rot, nadat ik haar mijn mail met nummer en naam had laten zien. Ze vertelde me dat ze tien keer zo hard moeten werken nu. De bestellingen vliegen binnen en dan moeten zij dus een soort van gaan shoppen in plaats van de klant. Zo doen ze het in een grote Action tas en dan zetten ze het klaar, met bonnetje en zo. Ja, en hoe hun systeem is weet ik niet, maar het duurde lang hoor, voor ze mijn tas had. Arme mensen daar!

Maar ja, ik ben al blij dat ik zo wat dingen, die ik altijd bij de Action koop, toch kon kopen. Een aantal dingen waren er niet, helaas. Gelukkig niet erg, dat komt dan nog wel een keer. Toch loop ik er liever zelf rond hoor, en ik denk dat het personeel hier ook niet gelukkig van wordt zo. En dat per 2 mensen mogen shoppen, zoals het ondertussen al geworden is, ja sorry hoor. Kan je niet normaal kijken naar de vierkante meter of zo, die een zaak heeft?

Net als met de horeca toen, ja er mogen er tot 30 tegelijk binnen. Maar of dat nou in een klein bruin cafeetje is, of in een enorme horecaonderneming, dat zeggen ze er niet bij en daar kijken ze niet naar. Zie je me al met zijn 2 lopen, in de Bijenkorf? Of in de C&A? Enorme winkels, enorme oppervlakken. En hoe kom in binnen 10 minuten, van de begane grond op de bovenste verdieping en bij mijn spullen en dan nog afrekenen? Dat lukt toch zelfs de snelste man ter wereld niet?!

Weer van die onzin regeltjes, vind ik al vanaf het begin hoor. Maar het worden steeds dommere regels. Er klopt steeds minder van. Maar goed, nog even doorzetten en dan gaat het vanzelf een keertje over. Kan ik eindelijk die plankjes kopen voor de cits. Dan kunnen ze eindelijk met zijn allen voor die open ramen zitten, zonder elkaar weg te meppen. Het wordt wel een beetje tijd hoor.

Dan hangen ze hier, de cits dan, massaal op het plankje met het hangmatje maar niet IN het hangmandje. En omdat er een gat in het midden zit, om naar het hangmandje te kunnen, hangen ze daar overheen en hangt hun buikje er dan zo uit. Ik lach me rot elke keer! De andere soorten hangmandjes daar gaan ze wel in, al duurde dat ook even. Maar ja, nu ze zo over het plankje kunnen liggen, zal dit wel langer gaan duren. Of ze blijven vinden, goh lekker zo mijn buikje door een gat, ik vind het prima. Geen idee! Het ziet er in elk geval grappig uit. Clowns zijn het!e

En die buien van Sunshine, die kunnen echt vreselijk zijn. Dan is hij een paar dagen echt vreselijk onuitstaanbaar. Tot ik zowat ontplof tegen hem. Dan moet ik echt achter hem aanjagen. Hij schiet dan achter of onder de bank. Maar hij heeft er ook een soort van maling aan. Zodra hij degene weer ziet die hij achterna zat, schiet hij er gewoon weer achteraan. Want dat is wat hij doet, hij heeft vreselijke grote lik-plekken op zijn voorpoten. En verder doet hij eens in de zoveel weken echt onmogelijk. Dan loopt hij te janken, zo klinkt het echt.

Alsof hij jengelt of zo, in elk geval, vreselijk irritant. En meestal is Moonlight de dupe van die buien. Al kan hij Aurora er ook wel tussenuit pikken hoor. Gek genoeg doet hij het minder bij Rainbow en Skylar, al heb ik geen idee waarom dat zo is. Maar berg je maar, als hij zo’n bui heeft. En de laatste paar dagen is het weer zo ver. En dan haalt hij me gewoon om 5 uur uit mijn bed, want ja, krijsende katten horen, dat slaapt nou niet echt fijn. Vooral niet omdat ik er niet tegen kan als ze elkaar pijn doen. Dan grijp ik altijd in. Een beetje spelen, prima hoor, maar er zijn grenzen.

En dus ben ik er al een paar dagen rond vijven uit. Ik heb Sunshine al een bijnaam gegeven. Captain Cranky, oftewel Kapitein Chagrijn, oh in het Hollands is het zelfs ook nog grappig. En Moonlight, die zo lekker kan mopperen ook, die heb ik Mr. Bromsnor genoemd. Sjongejonge wat een stel. Maar van Sunshine kan ik het echt krijgen. En eerst reageerde hij goed op die zalf met honing die ik erop smeerde. Dat likte hij er eerst niet af. Nu wel en dan wordt het zelfs erger. Nu ook weer, is het helemaal rood met korstjes.

Soms gaat het een tijdje goed, en zie je een zweem van witte haartjes erop terug groeien. Maar ja, dat duurt niet lang, want dan heeft hij weer van die buien en dan begint hij weer dwangmatig te likken. Ik weet niet wat ik ermee aan moet. Ik heb er al veel over opgezocht natuurlijk maar er valt erg weinig aan te doen. Het truitje dat Marij heeft gebreid, moet ik nog steeds gaan ophalen. Al denk ik niet, dat hij dat aan zal laten. Dus voel ik me ook niet echt schuldig dat ik het nog niet heb gehaald. Ik heb het ook zo druk! Nou ja, hopelijk is de bui weer een beetje gezakt bij hem, want leuk is anders. En als het over is, is het weer een tijdje rustig. Tot de volgende aanval van, ja, wist ik het maar?! Misschien moet ik zo’n aluminiumfolie hoedje maar voor hem gaan bestellen…