16. mrt, 2021

Hoeveelste blog zou het zijn al ondertussen? Over de 13 van mijn moeder?

Toen ik hoorde, dat er gezegd was, dat ik een erg goede sollicitatie had gedaan, vond ik dat zo grappig! Ik had het kunnen weten, want mijn moeder had blijkbaar een vingertje in de pap. Zo kon ik 1 maart niet officieel beginnen, maar wel officieus door trainingen te gaan doen. Maar ik mocht, zolang er niet getekend was, niet in de systemen en dergelijke. Allemaal privacy gevoelige informatie is dat, huurders, huren, informatie over de huurders. Dus wel logisch ook eigenlijk dus wel netjes dat ze het zo doen. Je tekent uiteraard ook gelijk voor geheimhouding.

En bovendien, je krijgt me een berg aan spullen, kwam ik later achter, daar moet je ook voor getekend hebben. En dat moet allemaal in orde gemaakt worden. Dat tekenen kon ik komen doen op de 2e en de spullen kon ik dan komen halen op de 3e en pas daarna kon ik overal in en bij. Dus, uiteraard weer bijzonder, want mijn moeder is weer behoorlijk bezig geweest, op 1 officieus aan de slag en op 3 officieel. Die beruchte 1 en 3 weer, de 13 van ma. Deze had ik al verteld. Maar als je denkt, nou dat is echt niks bijzonders hoor, dan heb ik er nog wel een paar voor je namelijk.

Want áls ma er iets mee te doen heeft gehad, dan overdrijft ze het een beetje, ook omdat ze weet dat ik het snel genoeg afwimpel met ja ja het zal wel. Met zo’n overlading met 13, kan ik geen kant meer op. Daarom doet ze het zo, denk ik. Al heb ik vaak al vanaf die 1e 13 geen overtuiging nodig hoor. Op zich al, zou op 1 maart beginnen ook al een 1 3 zijn, 1e dag van 3e maand. Toen ik van te voren keek hoe ik moest rijden, zag ik dat de route, of 2 van de 3 in elk geval, 13 minuten waren met de auto. Natuurlijk! Hoe kan het ook anders! Nu kloppen die routes niet altijd, want ik was er op de fiets in, jawel, 13 minuten.

Het werd nog gekker hoor, want ja, ma wil wel dat ik er niet omheen kan, al zou ik dat willen! Ik krijg mijn nieuwe gsm nummer. Nu ga ik dat niet plaatsen, voor het geval iedereen die ik niet ken me daarop gaat bellen, maar de cijfers kan ik hier wel neerzetten natuurlijk. De mensen die mij kennen mogen het roepen als ik er een nummertje van lieg. Zonder de 06, want die heeft iedereen, zit er een 0, een 1, een 4, 5, 6, 7 en zelfs 2 x een 8 in. Dat in een bepaalde combinatie is dus mijn nummer van de Woonplus gsm. En dan kan je daarvan maken 5+8=13, 6+7=13 en dan heb ik nog een 1, 4, 0 en 8 in de aanbieding, oh en dat is ook samen 13. Niet te geloven, dit alleen al. Maar dan heeft mijn gsm ook het nummer 13, want ik ben de 13e in het team.

Gekker kan het niet worden, niet met die 13. Maar op mijn 1e dag dat ik met iemand moet meekijken en -luisteren, wil ze het nog echt even zo duidelijk maken, dat mocht ik die 13 gemist hebben, dat ik dan door dit wel weet dat zij het is. Iedereen maakt tijdens het bellen daar namelijk aantekeningen. Er komen zoveel dingen voor, en je moet het in diverse systemen verwerken soms, dus dan is dat wel zo handig, en ook dat je het niet tig keer moet vragen opnieuw. Ik zit mee te lezen, want ze heeft haar scherm gedeeld, de dame waar ik bij mee huppel, en ze tikt; ‘belt voor moeder, geboortedatum 10-10…. DUH! Net als mijn moeder natuurlijk!

Ik heb nog de tegenwoordigheid van geest om er een screenshot van te nemen! Want ja, dat gelooft toch niemand. Ja, mijn broer en schoonzus zeker wel, die hebben dat ook allemaal bij de gekste dingen. En ik heb het al zo vaak hier in blogs gemeld, als je me nu nog niet gelooft, dan houdt het op hoor. Maar ja, ik hoef ook niemand te overtuigen hoor, maar ik vind het altijd zo geweldig als dit gebeurt. En vooral als ze, zeker zoals nu, zo schromelijk overdrijft. Echt hoor, dan moet ik zo lachen eigenlijk! Ja, dan moet ik het wel documenteren. Dan moet ik er wel over schrijven. Het is toch van de gekke, die ouwe uitslovert!

Wat ook wel weer bijzonder was, is hoe Moonlight me echt verdedigt, als dat in zijn ogen nodig is. Ik heb wel eens verteld, dat Rainbow zo gek is van de snoepjes die hij in de avond krijgt, dat hij dan helemaal hyper wordt. Vooral als hij vindt dat ik niet snel genoeg ben, naar zijn zin. Dan springt hij van hot naar her en soms valt hij als hij zo druk doet. Voor mij is het ook een gedoe want ik kan bijna niet eens normaal die snoepjes pakken. En als hij valt, dan wil het wel eens gebeuren, dat hij met 20 nageltjes zo in mijn lijf hangt. En dat is niet zo prettig en soms doet het zo’n pijn, dat ik een gil geef als het gebeurt.

Dat gebeurde van de week ook weer. Hij was weer zo idioot aan het doen, ik kan hem dan niet eens tot orde roepen, of tot rust manen, want hij is door het dolle heen. Hoe voorzichtig ik dan ook doe, ik kan niet voorzien wat hij gaat doen of waar hij heen gaat springen. En jawel hoor, eerst een diepe kras in mijn pols. Ik mopperen natuurlijk. En toen viel hij ook nog eens van mijn benen af, en daar gingen alle nagels dwars door mijn tere velletje! Ik gaf een gil van pijn en Rainbow vloog gelijk door de bank over. Die weet wel dat hij dan even moet wegwezen. Het gebeurt wel vaker namelijk.

En Moonlight wordt me toch boos! Die vliegt over de bank heen, achter Rainbow aan! Nou ja zeg! En niet zomaar even! Rainbow vliegt weer richting mij, als hij in het nauw komt, doet hij dat altijd. Dus hij springt op de tafel en Moonlight ook en die geeft hem toch een paar meppen! Dus die moet ik ook gelijk even tot de orde roepen, anders had die arme Rain er nog een paar meppen bij gekregen. En dat alleen omdat ik een gil gaf! Moonlight voelde zich geroepen om voor me op te komen en die kleine boosdoener eens even flink op zijn kop te geven. Dit heb ik echt nog niet eerder meegemaakt.

Ik weet dat Moonlight heel erg op mij gericht is. Als ik me rot voel, dan heeft hij daar last van. Als ik bezorgd ben, gaat hij zich raar gedragen. Toen bij de dierenarts ben ik hierop gewezen want hij werd ook echt ziek, omdat ik zo bang was dat hij ziek zou worden. Dat was niet zo heel lang nadat Sunshine weg was gelopen. Ik was gewoon erg bang om hem dan ook nog kwijt te raken. Zo kwamen we erachter, dat hij totaal op mij gericht is. Met een paar proefjes liet de dierenarts het aan me zien. Katten zijn spiegels, tenminste, katten als Moonlight wel.

Met dat besef ben ik toen anders beginnen om te gaan met mijn gevoelige lieverd. Zoals hij ook vol bezorgdheid me wakker stond te springen, toen ik steeds weg viel door de hoge koorts aanvallen van de Corona. Ja, hij zorgt erg goed voor me, altijd al. Maar dat hij 1 van de anderen zo terecht zou wijzen, dat had ik nou ook weer niet verwacht. Oh wat hou ik toch  van hem, maar ik moest echt boos op hem worden om hem te laten stoppen met het meppen van Rainbow.

En die arme Raintje wist eigenlijk niet zo goed, hoe hij het had hiermee. Die heb ik toen maar een snoepje extra gegeven. Ik weet heus wel dat hij me geen pijn wil doen. Alleen soms is die pijn opeens zo heftig, dan floept zo’n gil er spontaan uit. Voortaan zal ik mijn best doen om in stilte te lijden, want ja, zo hoeft het voor mij nou ook weer niet afgestraft te worden. Maar mooi vond ik het wel, dat dan weer wel. Lieve en stoere Moonlight, hij is en blijft voor altijd mijn held!