10. apr, 2021

Productief Paasweekend voor mij... Alles behalve een eitje!

Hilarisch weer, ik bestelde vorige week wat dingen bij Ikea. Ik heb een goed plan voor een kattennet. Mijn broer heeft namelijk, toen ze er waren om Katopoly te spelen, gelijk het hek voor het raam van de werkkamer weggehaald. Want daardoor kon het raam niet goed dicht. Dat zorgde voor een ijskoude werkomgeving omdat het zo hard waait, de laatste jaren, steeds vaker. En dan loeide het alsof het echt een orkaan was elke keer. Als je dan met huurders aan het bellen bent, of zelfs moet vergaderen via teams, dan is dat geen gehoor want het overstemde alles. Dus dat moet met spoed veranderen.

Voor dat hekwerk kon ik niks verzinnen verder. Aan de voorkant zit hout en daar zijn die mooie frames op geschroefd. Maar dat kan aan de voorkant niet, of is dat juist de achterkant eigenlijk? Dus heb ik maar zitten denken weer aan toch maar een net, maar dan zo, dat ik het in de zomer kan laten zitten en het raam gewoon open en dicht kan doen naar behoefte. En in de winter moet ik het weg kunnen halen en zo. Daardoor kwam ik op een goed plan. Maar dan had ik wel wat dingen nodig. En ik wilde een andere bureaustoel. Ik heb deze ergonomische designer stoel die ik had, nooit lekker vinden zitten. En ik ken mensen die erbij zweren en daarom kocht ik hem ook. Nu ik echt hele dagen aan die stoel zit gekluisterd, in elk geval voor zo’n 40 uur in de week, wil ik toch echt wat lekkerder zitten.

Vroeger op mijn werk bij de RMC, hadden we van die heerlijke, enorm grote leren stoelen. En die zaten zalig! Ik had toen 10 uurs diensten maar dan had je nergens last van. Je kon ze alle kanten op stellen en kantelen en noem maar op. Maar toen moesten die weg want er moesten arbo technisch verantwoorde stoelen komen. Nou fijn zeg, daarna heb ik nooit meer echt lekker gezeten daar. Leg het maar uit. Ik ben dus niet zo voor de arbo technisch goedgekeurde stoelen. Geef mij er maar gewoon eentje die ik zelf lekker vind zitten. Ja toch?

Ik was ooit eens, toen je nog gewoon mocht winkelen in de Ikea, in een bureaustoel gaan zitten, die vond ik heerlijk zitten! En dus heb ik die nu gekocht. En ook die dingen dus, die ik voor het kattennet gebeuren nodig heb. Ik ben altijd goed in dat soort dingen bedenken. Ik denk dat mijn broer dat van mij heeft, als hij van die goeie plannen heeft wel eens. En ik heb ook nog een groot bureaublad extra, die staat achter het bureau, zodat ik niet door het raam te zien ben onder het bureau en de mensen op die manier tegen mijn onderbroek aan lopen te kijken. Maar er staan nu ook ladekastjes onder en zien ze me toch niet meer. En ik kom plek tekort dus toen kreeg ik daar ook een goed idee voor.

Ik zag bij Ikea online ook een soort van geweldige steunen. Die staat schuin en zo kan je een plank bovenop iets maken, en dan heb je een soort van extra blad of bij bijvoorbeeld een eetbar of zo. Maar ik dacht, dan kan dat voor dat grote bureaublad ook wel. En dan heb ik lekker extra plek en neemt het niet echt extra ruimte in. Dan moet ik wel gaten in mijn huidige bureaublad maken, daar gaan de steunen dan in, en daar komt dan het blad bovenop. Plek op de 2e verdieping voor de laptop en het beeldscherm, het toetsenbord en muis gewoon op de 1e verdieping. Gelijk plek om epoxy te laten drogen en zo, en toch ook nog plek om te schilderen. Het staat wel helemaal vol hier, maar het is wel efficiënt gedaan, al zeg ik het zelf.

Voor de katten maak ik het net vast aan een uitschuifbare rail met tie wraps en hot glue. Dat hangt dan in van die houders boven het raam, op de muur. Aan de onderkant komt er ook een rail in het net, en die houders zitten onder het raam maar wel binnen de binnenrand van het raam. En dan kan ik het daarop laten rusten. Dan zit het net niet al te strak maar dat hoeft niet. Ze kunnen er niet uitvallen of zo, ze merken snel genoeg dat het net te slap is om in te klimmen, althans zo zal het lijken. En omdat het niet straks gespannen is, kan ik het raam open en dicht doen, zonder het net steeds weg te moeten halen.

Dus dan is dat in de zomer prettig, geen gedoe. Maar in de winter, rol ik het helemaal op en laat ik het op die bovenste rail liggen allemaal. Misschien een strik eromheen zodat het er niet af kan vallen. En dan heb ik het precies zoals ik het wil en zonder gedoe elke keer als het raam open of dicht moet. Ik ben al blij dat het nu weer goed sluit en niet meer, zoals steeds gebeurde, tijdens storm opeens open waait. Levensgevaarlijk was dat! En dat geloei is ook weg. Ik ben er nu al blij mee.

Dan moet ik ook de constructie in de huiskamer veranderen. Dat hekwerk hangt prachtig hoor, maar het is ontzettend onhandig. Elke keer, als het lekker genoeg is om die hele pui, of al is het maar een klein stukje, open te zetten, dan moet ik die hele zware krabpaal uit de weg halen, Dan het hekwerk naar voren halen, want dat zit vast vanachteren. Dan het hekwerk zo goed als op zijn plek hebben en dan de deuren open schuiven. Dan het hekwerk op zijn plek klikken. En ook de krabpaal weer terug zetten. Maar als het opeens fris wordt of je wilt het in de avond of nacht dichtdoen, dan moet het hele verhaal weer in omgekeerde volgorde.

En ik ben van de makkelijke weg. En dit is niet de makkelijke weg. Daarom ga ik toch weer terug naar mijn oorspronkelijke plan. De hekken komen allebei weer los van elkaar en dan gaan ze in de rails. In de omlijsting van de glazen pui, passen bovenin precies 2 rails naast elkaar. Die ene laat ik helemaal van links naar rechts lopen. Daar komt hek 1 in en die schuift dan bij dichte ramen helemaal naar links en bij open ramen helemaal naar rechts. Hek 2 komt in de rails ervoor, die lopen maar door tot aan waar het hek 1 eindigt als het rechts zit.

Ze kunnen nog tegen een magneet aangeklikt worden ook, en dan hangt het daar prima. Ik klik ze los, schuif ze naar achteren en zo hoef ik met de krabpaal ook niets meer te schuiven en geen toeren uit te halen om het hek open of dicht te krijgen als de pui open of dicht moet. Kijk, en daar hou ik van, de makkelijke weg. En zo zag ik ook, dat een grote bureaustoel in mijn auto krijgen, nou niet de makkelijk weg zou zijn. Ik had ook nog zo’n grote staande lamp besteld. Ik dacht, ik vraag het even of Jolanda zin heeft om mee te gaan. Met verhuizen had ik al wel ontdekt, dat haar autootje een enorme lading kan verstouwen. Daar kon die stoel wel in.

Ja hoor, Jolan wou wel mee. Die kwam gezellig even eerst een bakkie doen, en toen ging we naar de Ikea. Staan wel voor een slagboom en die gaat niet open. Je kon wel op een knop drukken maar er gebeurde niks. Komt er een man naar ons toe, die zegt, ja maar dames, je moet even omrijden, en dan via de parkeerplaats en dan kan je naar beneden rijden. Want ik had tussen 13 en 13u30 afgesproken om mijn bestelling op te komen halen. Rijden we naar achteren, staat er naast die soort van praatpaal een enorm geel bord, dat je er daar niet door naar binnen mag maar om moet rijden. Eh… Sorry! Niet gezien. We moesten er allebei hartelijk om lachen.

Eenmaal binnen werd je doorverwezen waar je mag parkeren en er mag er maar eentje naar de ophaalplek. Ik was aan de late kant, het was bijna half twee en alle op anderhalve meter neergezette gele stoelen zaten al vol. Er was nog 1 plekje vooraan. Er kwam een kar vol spullen, en mijn naam werd geroepen! Zo dan, nu al? Dat is lekker! Ik gaf mijn bestelnummer en ik mocht het karretje meenemen. Dit had ik tijdens het verhuizen al eens gedaan en ik vind het wel zo makkelijk. Fijner dan dat hele grote Ikea gebouw door wat uren duurt alleen al. Ik shop liever online hoor!

Tot mijn enorme verbazing blijkt die grote bureaustoel toch ook echt een bouwpakket te zijn. Oh hemeltjelief. Dat wordt weer wat natuurlijk. Zelfs de grote staande lamp zit in een klein doosje. Ook Jolanda moet erom lachen. Dit had makkelijk in mijn eigen auto gepast. Omdat Jolanda altijd zo lief is, ging ze ook nog even mee naar de Gamma, waar ik rails en een Makita schroefboormachine had gekocht. Die waren weer in de aanbieding en ik heb er geen eentje meer. En om nu weer van die goedkopies te kopen, die je naar 2 jaar moet weggooien, daar had ik geen zin in.

Dus gewacht op de juiste gelegenheid en nu heb ik ook een echte goeie met een extra accu om op te laden. Ik klus genoeg om dat te kunnen verantwoorden. Om nou voor elk wissewasje mijn broer te bellen, dat vinden we allebei niet leuk. Al moet hij me toch weer komen helpen met dat bureaublad natuurlijk. Meer omdat dat te groot is voor mij om alleen te kunnen doen. Alhoewel, ik zal nog eens goed kijken, ik ben niet zo geduldig en hij is niet zo snel…

Beetje dom dat ik niet gelijk lampjes had mee besteld. De lamp die ik had gekocht, zo’n staande lamp met een leeslampje eraan, die staat nu mooi wit te zijn maar aan kan hij niet. Ik moet ook nog een verlengsnoer hebben hoor. Het maakt eigenlijk niet zo uit. Maar ja, ik dacht, ik heb nu eenmaal lang weekend en veel te doen. Dus moet ik daar profijt uit halen en veel doen. Dus maakte ik ook een winkelafspraak bij Praxis en bestelde ik in datzelfde uur een click & collect bestelling bij de Action om op te halen. Dat kon gewoon op de 2e Paasdag.

De zaterdag had ik al genoeg gerend en gedaan en de zondag heb ik echt een rustdag gehouden. Ik voelde ook dat het moest, want op dat soort momenten is mijn lijf nog steeds de baas. Die zondag heb ik bankhangend doorgebracht. Af en toe slapen en bingewatchen. Ik heb de serie The Serpent in 2 dagen uitgekeken. Nu zijn dat wel verhalen waar ik van hou, met mijn rare fascinatie voor seriemoordenaars. En het speelde zich af in de jaren 70 grotendeels, dat tijdsbeeld werd mooi geschetst. En de Hollandse diplomaat uit de hoofdrol, leeft in het echt nog steeds. Ja, ik zie dat soort series of films graag.

Ik kon er maandag wel weer tegenaan. Mensenlief, ik dacht ruim op tijd te zijn weggegaan. Maar toen bleek opeens dat dat toch wel tegenviel. Het werd nog erger toen ik de straat van de Praxis niet in kon rijden, alles lag open gebroken. Ik kon niet anders dan rechtdoor verder en moest helemaal aan het einde, best ver nog, keren en weer terug. Maar toen moest ik ook weer eerst het hele Marconiplein rond, geen zin in. Ik weet niet of het mag maar ik maakte een scherpe bocht en ging het kleine straat in, bij de Burger King. Zo ging ik via de achterkant naar de Praxis straat. Eerst dacht ik dat ik er zo ook niet kon komen, maar gelukkig kon ik erdoor.

Maar er was al wel wat tijd weg van mijn half uurtje shoppen. Als een razende Roeland ging ik de winkel door. Een meubelpaneel van 3,5 meter en dan mocht ik daar maar 1 zaagsnede in laten maken. Nou ja zeg, wat een onzin. Gelukkig vond die jongen dat ook, want hij had het rustig. Dus mocht ik met mijn 3 plankjes van een meter blij zijn. Gelijk maar lampjes meegenomen. Jammer dat ik die bestelling bij de Action al gedaan had, want daar zijn ze goedkoper. Nou ja, volgende keer beter. Gelijk een zakje alligator pluggen mee, voor als ik later die rails voor het hekwerk op wil hangen. Mooi, al zwetend en stressend naar de kassa.

Dan als een gek door naar de Action. Sta je daar te wachten, hebben ze gewoon 4 dingen niet van je bestelling. En zo mocht ik opeens gaan shoppen van  het meisje. Ik het lekker ouderwets lopen struinen want ja, ik had geen afspraak van 20 minuten. Als ik dát had geweten! En zo kwam ik uiteraard met meer dan ik had besteld buiten. Echt hoor, en dan nog dingen vergeten. Nou ja, volgende keer maar weer. Zo streng ze waren bij de Praxis, zo makkelijk zijn ze bij de Action. Er zit er maar eentje achter de kassa, en als die bezig is en je roept dat je wilt winkelen mag je zo doorlopen. Zal je zien als ik dat probeer, willen ze opeens mijn mail zien. Ik probeer het maar niet maar ik denk dat ik niet de enige ben die dit heeft opgemerkt.

En toen ik thuis kwam moest ik die plankjes als eerst op gaan hangen, want daar zaten ze al heel lang op te wachten. Tenminste, de cits niet maar ik wel. Dat gaat toch altijd weer anders en langzamer dan je in je hoofd had. Nu ook weer maar uiteindelijk hingen ze er wel. De stoel had ik zondag al in elkaar gezet. Mensenlief zeg, ik vind ze toch wel heel knap bij Ikea, hoe ze van zo’n grote bureaustoel zo’n klein pakketje kunnen maken. Echt bijzonder en dan nog zo, dat iedereen er uit kan komen, hoe het moet. Ik had nog wel iets gedaan buiten luieren natuurlijk.

De dinsdag nog even de laatste dingen ophangen en/of monteren. En dan het huis goed schoon maken, dat was ook wel erg nodig ondertussen. Het is wel even een ommezwaai, als je van alle uren aan jezelf, er opeens een stuk of, pak hem beet, 50 minstens kwijt bent. Ik word in elk geval niet doodmoe van dit werk, omdat ik het erg leuk vind. Het is nog wel erg intensief omdat ik aan het leren ben. En geloof me, er valt enorm veel te leren daar. En kom ik nogal wat stofzuig tijd te kort. Nou ja, niks aan te doen! Elke maand komt het huis een stukje meer ‘echt’ af. Binnenkort het dressoir voor achter de bank kopen, dat soort dingen. In mei lekker weer vakantiegeld, vandaar.

Er komen nu nog wat ‘verplichte’ vrije dagen aan, en dan kan ik weer wat klusjes doen. Dat net moet nog opgehangen worden, als de constructie ervoor gemaakt is. Kast achter de bank, ladekast in de slaapkamer, dat soort dingen. Maar ook spiegels op de meterkastdeur, want dan kan ik mezelf weer helemaal zien. Soms wel handig als je niet voor paal wilt lopen. En als ik een aantal dagen vrij ben, dan moet ik gaan beginnen aan de kasten die ik wil verven. Eerst in de grondverf zetten. Daarna in andere vrije dagen of tijdens vakanties, de hoogglans verf erop.

Ook wordt alles steeds efficiënter ingericht. Want al doende kom je dingen tegen waarbij je denkt hee, dat kan ik ook zo doen. Of als ik dit met dat ruil, dan is dat handiger. Ja, ik hou daarvan en ik kan daar lang mee doorgaan, tot alles zo efficiënt is als ik me wens. Ik doe dan ook wel eens iets verkeerd en dat moet het weer terug zoals het was. Maar over een jaartje of 2 kan ik hier lezen en schrijven met mijn ogen dicht. Lekker hoor, daar kan ik al naar uit kijken.