22. aug, 2021

De week van de medicatie en van Einstein en Spinoza... Wat een combi!

Zo dan, dat was me het weekje wel zeg. Ik had eerst vorige week op vrijdag die shockwave therapie, die gelukkig reuze meeviel. Ook ben ik op zaterdag begonnen met de zware antibiotica kuur om van de helicobacter pylori af te komen. En dat heb ik geweten. Nu is het wel zo, dat als je de bijsluiter leest, dat je dan denkt van ‘geef mijn portie maar aan Fikkie’ al is dat ook zielig voor Fikkie natuurlijk. Maar op zich vond ik het heel lekker gaan. Maandag ging ik gewoon naar mijn werk. Ik vind het nog veel te leuk om te gaan, en ik ben al niet een snelle ziekmelder.

Ja, ik voelde me niet helemaal lekker, maar ik zat ook bij de receptie en dus niet vast aan mijn plek voor 3 uur tijdens het bellen. Dat scheelde wel want zo kon ik naar het toilet rennen als dat nodig was. En in die 3 uur, ja ik heb het geteld inderdaad, ben ik wel 7 x gegaan. Als je in de lijn zit en het is druk, dan zou het geen doen zijn geweest. Stel je moet rennen als je met iemand in een erg serieus gesprek zit! Gelukkig had ik die mazzel dan ook wel. Het was aan de balie en de bijbehorende telefoon dan ook nog eens rustig. Daar was ik al heel blij mee.

Ook de dinsdag ging redelijk goed. Ik weet nog dat ik die middag dacht; ‘goh, daar kom ik aardig goed mee weg.’ En ja, dat moet je blijkbaar nooit te vroeg denken! Dat werd die nacht behoorlijk afgestraft. Alsof mijn maag, of het waren de daarin tot nu tot happy bacteriën, terug ging vechten! Mijn hemel zeg! Ik werd wakker en had zo’n wee gevoel, dat je altijd krijgt als je misselijk gaat worden. Op een gegeven moment kon ik niet meer bewegen want ik wist, als ik nu beweeg moet ik rennen. Toen het zo bleef ben ik toch heel voorzichtig gaan zitten. Heel voorzichtig ook, ben ik naar het toilet gegaan, nadat ik een emmer uit de bergingskast had gehaald. Gelukkig had ik er niet voor hoeven bukken, voor die emmer dan hè.

Ik heb de rest van de nacht op het toilet doorgebracht. Af en toe een beetje in slaap sukkelend en met ijskoude armen ben ik rond een uurtje of half 5, mét emmertje, naar de bank gesukkeld. Ik heb de wekker gezet om mijn werk te bellen en ik heb me ziek gemeld. De rest van de dag heb ik op de bank gelegen of op het toilet gezeten. Mensen die wel eens een flinke voedselvergiftiging hebben opgelopen kunnen ongeveer weten hoe ik me voelde. In de middag keerde er een klein beetje rust terug en ben ik in slaap gevallen tot Sunshine me om kwart over 6 wakker kwam maken. Luid mauwend dat etenstijd al lang voorbij was.

Ahhh sorry mijn lieve kattenkopjes! Maar het was dan ook wel een hele opgave om dat eten in hun bakjes te krijgen. De lucht ervan, en het ruikt gewoon naar tonijn uit blik hoor, maakte dat ik een paar keer behoorlijk stond te kokhalzen. De rest van de avond half slapend en half op het toilet doorgebracht. De nacht ook weer. Nou, fijn zeg, die medicijnen. Elke keer als je denkt  het gaat weer een beetje’, moet je de nieuwe lading innemen. En niet veel later voel je dat je maag en darmen weer beginnen op te spelen.

Ook de donderdag scheelde niets met de dag ervoor. Jeetje zeg, houdt het niet op of zo? Ik was al bang voor het feit dat dit pas beter zou worden als de medicatie op zou zijn. En ik dacht dat ik ze tot en met zaterdag moest slikken! Gelukkig bleek vrijdag de laatste dag te zijn. Mooi, dan kon ik het hele weekend in elk geval hopen wat bij te komen van deze zware week. Gelukkig heb ik donderdag op vrijdag wel kunnen slapen, al had ik wel hele rare dromen allemaal. En ik droom praktisch nooit, dus dat was wel gek. Nou ja, het zal erbij horen.

Op vrijdag voelde ik me behoorlijk zwakjes maar toch wel wat beter dan de dagen ervoor. Gelukkig maar want ik moest natuurlijk ook nog naar de fysio. Die dinsdag had ik afgebeld, dat lukte niet maar de shockwave wil ik toch niet missen. Dus ben ik me in de middag toch maar op gaan knappen, en dat lukte aardig. Ik heb zelfs nog wat foto’s genomen van mezelf! En eigenlijk heb ik best een glad koppie voor een bijna 60 jarige die ook nog eens de hele week doodziek was geweest. Nou ja, hele week, 3 dagen dan. Ik moet niet overdrijven want maandag en dinsdag gingen redelijk. Toch, dan val ik nog reuze mee.

Kan je nagaan als ik straks al die kwaaltjes kwijt ben, die ik toeschreef aan het ouder worden. Dingen zoals die vermoeidheid en zo. En nog veel meer dingen, de spierpijn, de zenuwpijn. Allemaal afkomstig van die fijne bacterie. Kan je nagaan hoeveel beter ik me straks zal gaan voelen, als al die kwaaltjes weg zijn! Ik ben daar erg benieuwd naar. En ondanks de misselijkheid en zo, merk ik nu al dat mijn slokdarm niet van die rare stunts meer uithaalt, en dat mijn maag niet de hele dag door brandt als een gek. Dus we gaan de goede kant op en daar moet je jezelf een paar dagen heel naar voor voelen maar op de koop toe nemen. Als het maar helpt!

Alleen dacht ik dat het vanaf nu alleen maar opknappen was maar dat viel tegen. Vrijdagavond kreeg ik me toch een maagpijn aanvallen. Niet te doen! Niet overgeven, niets met mijn darmen maar zo’n kramp in je maag, die je krijgt voor de voedselvergiftiging door gaat zetten. Dat is echt heel gemeen. Ik liep gewoon te kermen en ging naar mijn werkkamer want daar had ik het raam niet open. De buren zullen wel denken. Die woont toch alleen? Wie loopt haar af te maken. Maar ik kon het niet geluidloos doorstaan, hoe graag ik ook wilde. Om mezelf dan af te leiden ga ik denken aan van alles.

Ik vond het zo raar wat ik allemaal gedroomd had, over een stel oplichters, een koppel. Die kwamen weer in mijn gedachten door een vriendschapsverzoek. Op zich niet echt raar, ik had alleen niet verwacht dat het me toch zo bezig zou houden als het blijkbaar toch deed. Ik kreeg van de week namelijk een vriendschapsverzoek van die man uit het verre verleden. Maar dan dus echt wel iemand die mij erg onheus heeft behandeld en opgelicht heeft. Dan valt je mond toch open?! Wat een lef joh! Dat irriteerde me wel. Dus in een reactie daarop heb ik hem direct geblokkeerd. Dat soort mensen wens ik echt niet in mijn leven, zelfs al is het maar via Facebook.

Toch maakt het me verder niet meer uit. Dat is het mooie als je de boodschappen uit de boeken begrijpt. Want voor ik de boeken van Jozef Rulof vond, zag ik veel dingen uit die tijd als enorm onrechtvaardig. Trouwens, niet alleen dingen uit die tijd hoor. Maar als je begrijpt dat we hier in onze oorzaak en gevolg levens leven, dan weet je ook dat het gewoon komt door jezelf. Omdat je zelf ook ooit zo gehandeld hebt en ook zo geweest bent tegen iemand. Dat krijg je gewoon terug. En het mooie ervan is ook, dat ook zij dit een keer gaan meemaken nog. En al is het niet netjes van me en ook niet de bedoeling dat ik het zo voel, niets menselijks is mij blijkbaar vreemd, toch voel ik dat dan als een lekker puh! Dan denk ik; ‘en ik ga je niet helpen!” Ze zijn verder mijn gedachten niet waard natuurlijk. Maar vriendjes worden, zelfs al is het maar digitaal??? Nou nee, dank u. Die is gek zeg!

Ik droomde wel dat ik het hem heel goed betaald zette, maar ik had eerlijk gezegd dus niet verwacht dat het me überhaupt nog zou bezig houden dat ik ervan zou gaan dromen. Dat soort mensen verdient zoveel eer niet. Uiteindelijk krijgen ze het toch terug maar dat duurt nog een paar zware levens. Dus goeie reis, ik ben blij dat ik al een stukje verder ben. En als het hen dan zelf overkomt, oh wat zullen ze het onrechtvaardig vinden. En pas dan is goedgemaakt wat ze mij aandeden. Mooi geregeld toch? Ik vind van wel in elk geval.

Onrechtvaardigheid vond ik altijd zo niet kloppen in de schepping. Maar ja, als je echt alles weet, dan weet je ook dat die onrechtvaardigheid niet bestaat. En dat is toch prettig als je dat al weet. Het geeft een rust, tenminste mij wel. Wetend dat wie mij kwaad toewensen of willen doen, dat ze het zichzelf toewensen of doen. Maar ook die mij goed toewensen of goed doet, die wensen dat ook voor zichzelf of krijgen ook goede dingen. Het geldt gewoon voor iedereen. Daarom zeg ik altijd, doe goed, en je krijgt het in drievoud terug. Ik heb er niet bij gezegd dat het makkelijk is om zo te leven.

Zaterdag had ik gelijk weer overdreven veel te doen want ja, een huis met 5 katten blijft niet zo heel lang schoon hoor. Helaas. Hoe vaak ik ook aan ze vraag of ze hun haren op hun lijf willen houden, ze doen het gewoon niet. Dus ja, stofzuigen bleek geen overbodige luxe te zijn. Al was ik nog een beetje bibberig, het ging wel, zij het langzaam. Maar ook iets, wat ik door ziek te zijn vergeten was, waren mijn plantjes buiten overleden. Oh ja, die hadden maandag toen ik uit mijn werk kwam al water nodig maar ik dacht, dat ik dat dan dinsdag wel even zou doen. Toen ben ik het ook vergeten en de rest van de week dus ook. Echt heel erg sorry, mijn mooie bloemen! Ik heb zoveel plezier van jullie gehad! Jullie hadden veel beter verdiend hoor.

Maar ja, net als je geen muizen in je huis kan laten wonen, kan je ook geen lelijke, verdorde en uitgebloeide campanula’s voor je deur hebben hangen. De buren hier zeuren toch al snel. Dus die heb ik zaterdag dan ook maar in de container gedumpt, met een bezwaard hart hoor. Ik heb ze bedankt en sorry gezegd voor de oneerbiedige behandeling maar ik weet anders ook niet goed wat ik ermee aan moet.

Op Facebook, nu ik door het bankhangen daar echt weer even de tijd voor had, kwamen wat pareltjes voorbij. Wat teksten en foto’s betreft. Bij Facebook vriendin Ellen A kwam ik een prachtig stuk tegen! Dat ging over Einstein en Spinoza. Twee mensen die ik enorm bewonder en Spinoza is nog wel een Nederlander. Dat hij in Amsterdam geboren is, neem ik hem maar niet kwalijk omdat hij zoveel mooie dingen bracht. En laat Einstein dat nou met me eens zijn! Niet van dat Amsterdam natuurlijk, dat zal Einstein vast niet hebben kunnen bommen. Maar wel van de mooie dingen die Spinoza bracht. En wat bracht die dan?

Benedictus de Spinoza werd geboren als Baruch Spinoza. Na 1656 koos hij voor de naam Benedictus de Spinoza. Spinoza was een Nederlandse filosoof, lenzenslijper, politiek denker en exegeet uit de Gouden Eeuw, die wordt beschouwd als een van de grondleggers van de Verlichting. Spinoza was van Sefardisch-Joodse afkomst. (bron Wikipedia)

Spinoza leeft als lenzenslijper een bescheiden bestaan. Dankzij die onafhankelijkheid kan hij zich in alle ernst wijden aan de filosofen van zijn tijd, onder wie Descartes, maar ook aan wijsgerige en literaire traktaten uit de Joodse en Arabische wereld. In de Theologisch-politieke verhandeling (1670) gaat Spinoza in op de relatie tussen religie, de staat, filosofie en de vrijheid van denken. Hij pleit voor vrijheid als voorwaarde voor een goede samenleving. Spinoza onderwerpt de Bijbel aan een historisch kruisverhoor en concludeert dat het boek vooral gehoorzaamheid beoogt. (bron Humanistische Canon).

Dat laatste ben ik zo met hem eens! En dat was ook de bedoeling ooit, en nodig ook. Maar ondertussen is de bijbel enorm achterhaald en bovendien klopt er niet veel met hoe het werkelijk is. Maar ja, het was even nodig om de mens een soort van moreel kompas te geven, omdat we anders misschien in het kwaad zouden zijn doorgeslagen. Wat onze weg anders nog langer gemaakt zou hebben. Vandaar dit ingrijpen van gene zijde. Maar ondertussen mogen we toch al wat anders denken en is de inhoud niet meer van deze tijd.

Filosofisch gezien vindt Spinoza het boek niet bijster interessant. Wel meent Spinoza dat de Bijbel zeer geschikt is om de nodige gehoorzaamheid aan de overheid te bevorderen. De vrije meningsvorming is cruciaal, maar loyaliteit jegens de overheid ook. De overheid moet immers het gezag hebben om  deze vrijheid te beschermen. Zelfstandig denken en redelijk handelen zijn niet iedereen gegeven. Dat blijkt twee jaar later als een woedende menigte de gebroeders Johan en Cornelis de Witt vermoordt in een lynchpartij. Een gebeurtenis die veel indruk op Spinoza maakt en hem ernstig zorgen baart.

Het einde van de tolerante en vrijzinnige Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, waarop Spinoza zijn hoop had gevestigd, doet hem besluiten af te zien van nieuwe publicaties. Zijn Politieke verhandeling, waarin de fundamenten van een democratische rechtsstaat worden geschetst – met een belangrijke rol voor de vrijheid van meningsuiting -, blijft onvoltooid. De Ethica wordt pas na zijn dood door vrienden uitgegeven. (bron Humanistische Canon)

Nou ga ik hier niet alles over Spinoza vertellen hoor. Maar ik vind hem wel machtig interessant. En zo ben ik ook gek op Albert Einstein en hoe hij dacht. Dus als je dan een stuk tegen komt, die deze 2 verenigt, dan is dat wel heel erg leuk. Ik was in elk geval aangenaam verrast! Ik wist direct, dit wil ik delen! En dat ga ik dan ook hieronder maar doen. Ik vind dat toch wel een leuk voordeel van social media, je kan er veel van leren al kom je af en toe een engerd tegen. Hierna de tekst die ik tegenkwam:

Wist jij dat wanneer Einstein lezingen gaf aan de vele Amerikaanse universiteiten waar hij uitgenodigd was, de meest gestelde vraag van studenten die hij kreeg was: Gelooft u in God? En hij antwoordde steevast: “Ik geloof in de God van Spinoza.” De studenten die nog nooit Spinoza gelezen hadden begrepen het niet…. Wij hopen dat dit unieke stukje geschiedenis jullie net zoveel zal inspireren als het ons heeft geïnspireerd. Het vraagt een beetje tijd van je, maar je zal blij zijn dat je het hebt gelezen:

Baruch de Spinoza was een Nederlandse filosoof die beschouwd werd als één van de drie grootste rationalisten van de 17e -eeuwse filosofie, samen met René Descartes in Frankrijk en Gottfried Leibniz in Duitsland. Hier volgt iets van zijn wijsheid: “God zou gezegd hebben: Stop met bidden en jezelf veroordelen! Wat ik wil dat je doet is de wereld ingaan en van je leven genieten. Ik wil dat je geniet, zingt, plezier hebt en geniet van alles wat ik voor je heb gemaakt.

Stop met het bezoeken van die koude, donkere tempels die je zelf hebt gebouwd en zeggen dat het mijn huis is! Mijn huis is in de bergen, in de bossen, rivieren, meren, stranden. Dat is waar ik leef en daar uit ik mijn liefde voor jou. Houdt op met mij de schuld geven van jouw miserabele leven; ik heb je nooit gezegd dat er iets mis met jou is of dat jij een zondaar bent, of dat jouw seksualiteit iets slechts was! Seks is een cadeau wat ik je heb geschonken waarmee jij uiting kunt geven aan jouw liefde, jouw extase, jouw plezier. Geef mij dus niet de schuld van alles wat zij jou hebben laten geloven.

Staak het lezen van zogenoemde heilige geschriften die niets met mij te maken hebben. Als je mij niet kunt lezen in de zonsopgang, in een landschap, in de aanblik van jouw vrienden, in de ogen van je zoon…zal je me in geen enkel boek vinden. Vertrouw me en stop met vragen. Wil jij me vertellen hoe ik mijn werk moet doen? Stop met het zo bang voor mij te zijn. Ik veroordeel of bekritiseer jou niet, noch word ik boos, of zoek een manier om jou te straffen. Ik ben pure liefde. Stop met vragen om vergeving, er valt niets te vergeven. Als ik jou gemaakt heb….heb ik jou gevuld met passies, beperkingen, plezier, gevoelens, behoeftes, onvolkomenheden...vrije wil. Hoe kan ik het jou kwalijk nemen als jij reageert op iets wat ik in jou heb gestopt?

Hoe kan ik jou straffen voor hoe jij bent, als ik degene ben die jou gemaakt heeft? Denk je echt dat ik een plek zou kunnen creëren waar al mijn kinderen met slecht gedrag moeten branden tot in de eeuwigheid? Welke soort God doet zoiets? Vergeet elke vorm van gebod, elke vorm van wet; dat zijn listen om jou te manipuleren, jou onder controle te houden, die enkel schuldgevoel in jou creëren. Heb respect voor jouw gelijken en doe niets wat jij ook niet voor jezelf zou willen. Het enige wat ik vraag is dat jij oplet in jouw leven, dat jouw bewustzijn jouw gids is.

Mijn liefste, dit leven is geen test, niet een stap, geen repetitie, noch een voorbode op het paradijs. Dit leven is het enige wat er hier en nu bestaat, en het is alles wat je nodig hebt. Ik heb jou de absolute vrijheid gegeven, geen prijzen of straffen, geen zonden of deugden….niemand houdt een score bij. Jij bent absoluut vrij om een hemel of een hel te maken van jouw leven. Ik zou je kunnen vertellen of er iets is na dit leven, maar dat doe ik niet….ik kan je wel een tip geven. Leef alsof er niets is nadien...alsof dit jouw enige kans is om plezier te hebben, lief te hebben, te bestaan.

Dus, als er niets is, zal jij gebruik hebben gemaakt van de kans die ik jou gaf. En als er wel iets is, wees dan gerust dat ik jou niet vragen zal of jij je goed of slecht hebt gedragen. Ik zal vragen: Vond je het leuk? Heb je plezier gehad? Waar heb je het meest van genoten? Wat heb je geleerd?…. Stop in mij te geloven; geloof is een aanname, een gok, een inbeelding. Ik wil niet dat jij in mij gelooft… Ik wil dat jij me vanbinnen voelt wanneer jij jouw geliefde kust, wanneer jij je kleine meid instopt, wanneer jij je geliefde hond aait, wanneer jij in de zee baadt.

Stop mij te prijzen, wat voor egocentrische God denk je dat ik ben? Ik raak verveeld door dat prijzen, ik ben moe van al die dank. Voel je je dankbaar? Bewijs het door voor jezelf te zorgen, jouw gezondheid, jouw relaties, de wereld. Laat jouw plezier zien!… dat is de manier om mij te prijzen. Stop alles te compliceren en als een papegaai te herhalen wat jij over mij geleerd hebt gekregen. Het enige wat zeker is, is dat jij hier bent, dat je leeft en dat deze wereld vol wonderen zit. Waar heb jij nog meer wonderen voor nodig? Waarom moet alles uitgelegd en verklaard worden? Zoek mij daarbuiten….en je zal me niet vinden. Vind mij vanbinnen...daar ben ik, kloppend diep binnenin jou." - Spinoza. (Bron: -CompleetZijn-)

Kijk en deze God, is ook zoals het hoort te zijn. Dan denk ik alleen maar, ‘goh, dat die Spinoza dat al wist! Echt hoor! Maar ja, bewustzijn, bewustwording is van alle tijden natuurlijk. De boeken waren, zijn verantwoordelijk voor mijn ontwaking, al had ik dat van nature ook al wel een beetje. Ik kon het alleen nooit ergens op baseren en daar heb ik nu de fundamenten voor, op aarde gebracht door Rulof en daar ben ik hem, én de Meesters uit het licht natuurlijk, voor altijd dankbaar voor. En wat mooi, dat Einstein exact hetzelfde erover dacht als ik, want ik was ook zo dol op die omschrijving van Spinoza, waarbij ik altijd voelde ‘maar zo is het ook!!!’ Nou oké, zo is het niet exact maar het is wel de juiste interpretatie.

Je hebt de absolute vrijheid want met elk leven kom je toch hoger, zelfs al zou je dat niet willen. Dus doe wat je wilt, ben wie je wilt zijn en geniet! Geen schuldgevoel als je homo, lesbisch of transgender bent, want je bent exact zoals je bedoelt bent. En als je eenmaal weet hoe dat zo ontstaat, dan hoor je bij iedereen ook altijd ‘oh en dat is dan ook zo ontzettend logisch!’ Ja, dat is het ook, want het zijn wij mensen die alles zo moeilijk maken, omdat we overal over oordelen. Omdat er altijd mensen zijn die denken het beter te weten en vinden dat iedereen maar naar hen moet luisteren.

Ooit komt het helemaal goed. Nee, het IS allemaal goed. We hebben allemaal dezelfde reis, met dezelfde doelen en leerscholen. Alleen met een unieke persoonlijkheid en er is er niet een hetzelfde. Maar toch we komen straks allemaal uit op dezelfde plek en op dezelfde hoogte. Als broeders en zusters van 1 stel ouders. Ongeacht waar we nu allemaal zijn, verspreid door elkaar over deze aarde. Waardoor onbegrip ontstaat en het leven zo moeilijk maakt. Maar als je geen duister kent, dan weet je ook niet wat het licht is. En dat is onze reis, van het donker naar het licht. En daar hebben we bewust gekozen.