21. nov, 2021

Vandalisme, verlies van alle normen en waarden, wat een tijd leven we toch in...

Wat een trieste beelden zeg, hoe het centrum van Rotterdam zo praktisch in een oorlogszone leek te transformeren. En weet je wat ik er het ergste van vind? Dat dit niets meer te maken heeft met wat voor protest dan ook, of je nou wel of niet vaccineert, wel of niet voor 2G of 3G of geen G bent, dit heeft daar niets maar dan ook echt niets mee van doen. Dit is gewoon vernielzucht en weer door dezelfde groepen zoals die zogenaamde Feyenoord fans, die ook voor en na wedstrijden waar dan ook de boel in elkaar komen trappen. Alsof dat ook maar iets met voetbal te doen heeft. Nee, dan zijn ze met zijn allen bij elkaar en dan durven ze dat.

Zielig zooitje vind ik het. En dan elkaar allemaal opzwepen. Sorry hoor maar denk je nou echt dat dit je helpt ergens mee? Je maakt het alleen maar nog erger en zet nog meer de mensen tegen elkaar op zo, want je bewijst er alleen maar mee dat je een stelletje asocialen bent en meer niet. Dat heeft niets met corona of protesteren te maken maar met jullie sloop-, verniel- en vechtzucht, meer niet. Anders doe je zo gewoon niet, hoe oneens je het ook ergens mee bent. Dan ga je niet de boel slopen van andere mensen, die er niets mee te maken hebben. Dan ga je het niet zo bont maken dat de politie zich zelfs genoodzaakt voelt om te moeten schieten uit onveiligheid.

Hoe laag kan je zakken zeg allemaal? De maskers vliegen af bij iedereen omdat ze zonder er erg in te hebben hun ware gezicht tonen en niet merken dat iedereen dat kan zien. En dat geldt voor beide kanten hoor, want in plaats van gewoon ieders mening te respecteren, schieten veel mensen de kant van het radicale op. Dan kunnen ze niets goeds meer horen en zien in mensen die anders denken. Terwijl het hier vroeger toch echt wel altijd draaide om elkaar respecteren hoe oneens we het ook zijn soms. Maar dat lijkt weg te zijn. Jules Deelder zou zich dood schamen, als hij al niet dood was. Want jullie zaten aan zijn mooie Rotterdam. Schamen jullie je niet allemaal? Ik ben bang van niet. Zo maar dat moest er even uit. Dan ben ik het in elk geval kwijt.

Ik zei het vorige week nog. En ik merk het op de zaak ook, ik heb een raar geheugen! Ik onthoud gewoon zo ontzettend veel, maar niet met alle bijbehorende details. Alsof mijn hoofd bepaalt wat er wel en niet belangrijk is om te onthouden. Dat heb ik met de inhoud van de Rulof boeken precies zo. Ik onthoud alles wat echt belangrijke info is, wat de boeken betreft, maar vraag me niet waar het precies staat. Geen idee. Op de zaak heb ik iets soortgelijks. Ik onthoud heel veel van wat ik doe en ik maak ook aantekeningen.

Eén van de ochtenden moest ik even bij de floorwalker komen, waarom ik die bon niet naar de loodgieter had gezet of anders wat de reden was dat ik hem naar de vakman had gezet. Ik moest al diep denken maar de aanvullende omschrijving, door mij ingevuld, herkende ik niet. Nou zou je kunnen denken, logisch je schrijft er tig per week. Maar dat geheugen van mij had dan een sprongetje gemaakt, als het recent was geweest, pak weg zo’n week of 2 a 3 blijft dat hangen. Langer dan dat geleden gooit mijn brein zelf alles, wat niet de moeite waard is dan, in de prullenbak, waar het na veel gegraaf alsnog kan worden uitgevist, indien nodig hoor.

Ik moest haar het antwoord even schuldig blijven want ik wist het niet. En dan gaat er iets irriteren bij mij, want dan moet ik weten hoe of wat. Dus eenmaal op mijn plekje, pakte ik het adres er nog eens bij. Ja, geen wonder dat ik het niet meer wist. Ze had me een commentaar van een bon uit begin juli laten zien. Ja, dan heb ik het al gedeletet hoor. Ik stuurde haar dit in een berichtje, ging zij verder zoeken, bleek het heel anders te zitten. Ik wist ook ondertussen dat ik er een goeie reden voor had gehad, maar kon hem alleen niet meer produceren, dat was door mijn hoofd blijkbaar al eerder weggekiept.

Wat ook niet nodig was natuurlijk want het was al lang uitgevoerd en anders had ik dat toen al terug gekregen. Gek toch hè, hoe zo’n brein werkt en uit zichzelf dingen vasthoudt en andere dingen weer weggooit. Allemaal zoals het gewenst is, zonder het aan te geven. Netjes hoor! Toen ik het haar zei, zag ze het ook. Alleen leidde dit weer tot een ander raadsel natuurlijk, want waar kwam dat foutje dan vandaan? Uiteindelijk heeft ze het wel gevonden en ik had zoiets van ‘oh ja, natuurlijk’ reactie, toen ze het me vertelde. Maar mijn geheugen had zijn werk weer eens goed gedaan!

Als ik iets zeg uit de boeken roepen er altijd mensen ‘oh waar staat dat?’ Ja, sorry hoor, maar 9 van de 10 keer weet ik dat dan niet meer. Al begint er ondertussen af en toe wel iets daar ook van te blijven hangen. Nog niet vaak maar ja, ik heb ondertussen ook niet meer zoveel tijd om te lezen. Goh, en dat vind ik toch echt wel jammer. Maar ja, ik heb ook geen tijd om te schrijven, mijn blog prop ik er echt tussen. Ik heb ook geen tijd om te schilderen of te branden. Ik wil zo graag nog wat kerstdingen maken – als cadeautjes – maar ja. Ik heb geen idee waar ik dat tussen moet proppen.

Petra, mijn vriendin uit den Haag, heeft afgesproken met mij en nog een vriendin, Agnes, om de 18e december gezellig een dagje den Haag te doen. Onze ‘pre’ kerst viering zeg maar. Nou ja, voor mij in elk geval mijn enige kerstviering. Nu ik met praktisch niemand meer contact heb, breng ik de dagen in mijn eentje door. Ik heb zelfs mijn vrije dagen opgegeven omdat de rest wel families en/of kinderen hebben en ze dus graag tijdens die dagen wat extra vrije dagen willen hebben. Ik blijf wel gezellig op de zaak hoor. Ben ik toch onder de mensen. Nou ja, wij werken natuurlijk niet tijdens de kerst en zo.

Maar toen ik zag op welke dagen de kerstdagen vielen, moest ik wel erg lachen. Natuurlijk valt alles nu opeens in het weekend, nu ik een baan heb. Echt hoor, al die tijd lekker door de week, dus fijn als je een baan hebt maar niet uitmakend als je niet werkt. En nu werk ik wel en dan vallen ze op dagen dat je toch al vrij bent. En bedankt weer! Ach, ik vind het niet erg, ik vind het heerlijk op de zaak! Al mocht ik kiezen of ik deze vrijdag thuis wilde werken of naar de zaak. Donderdag had ik fijner gevonden, dan hoef ik me niet zo te haasten voor het koor en kan ik iets later uit bed. Niet veel maar wel iets.

Dus vrijdag thuis, ik twijfelde. Het is altijd wel heel erg gezellig op de zaak en de vrijdagen zijn gek genoeg meestal net iets rustiger dan de andere dagen. Maar ik wil ook graag een keertje de nieuwe telefooncentrale uitproberen. Bovendien zijn er nu ook weer erg weinig mensen op kantoor. En wat betreft het thuiswerken, dat zal heus niet zo lang duren. Als de regering het niet verplicht dan doen wij er niet aan mee. Maar wie weet wordt het natuurlijk nog verlengd, maar liever niet natuurlijk. Ik haat het om met die mondkapjes op te shoppen! Ik krijg er echt een kriebelneus van. Vreselijk! Maar eens per week een dagje thuiswerken zou ik nooit erg vinden. Maar niet meer dan 1 hoor.

Maar vrijdag dus thuis gewerkt en komende maandag werk ik ook thuis. Alleen voelde ik me vrijdag alsmaar beroerder worden. Ik heb 2 uurtjes opgenomen, dat ging wel qua werkzaamheden zijn we tegenwoordig aardig bij. En ervoor hebben we allemaal hard gewerkt dus dat kwam allemaal mooi uit. Ik ben om 3 uur gestopt en ben een paar uurtjes gaan slapen. Tegen etenstijd maken de cits me toch altijd wel wakker dus daar knapte ik al een beetje van op. Voel me nog niet 100% ondertussen hoor, gewoon moe. Af en toe hoesten maar een zelftest vertelt me dat ik in elk geval geen corona heb. Dat is al wat natuurlijk.

Dinsdag is het vast wel over. Dan moet ik wel naar de zaak. Maandag spoed thuis, dat betekent wel goed communiceren met de anderen op spoed. Want het is bijvoorbeeld niet handig mocht je toevallig alle 3 tegelijk naar het toilet gaan of met pauze moet ook apart. Wel lekker dat ik dan donderdag geen spoed heb want dan ga ik naar koor en dan is het fijn als je niet van 8 tot 17 zit te bellen continu. Dat is behoorlijk vermoeiend als je dus tussendoor ook nog je normale werk probeert te doen. Ik ben benieuwd hoe dat donderdag dan scheelt.

Het is bij het koor nu ook even anders want er is geen horeca in het theater door de lockdown. Bij binnenkomst kan je een koffie of thee pakken voor een eurootje en dan gaan we om 20 uur beginnen en door tot 21u45. Normaal met een pauze tussendoor en dan tot 22 uur. Maar goed, nu blijven we gewoon achter elkaar doorgaan, al voel je dat al staande wel in je rug als je naar huis loopt. Het is in elk geval niet zoals toen in de apotheek, met het 9 uur staan de hele dag, dat was echt au. Ik ben al blij dat we überhaupt kunnen blijven zingen omdat een koor als culturele bijeenkomst wordt gezien. Ik had het vreselijk gevonden om nu al te moeten stoppen.

En ik ben ook lekker aan het oefenen geweest want we gaan 2 nieuwe liedjes doen. Impossible van de band nothing but thieves en van onze eigen Miss Montreal het lied  ‘door de wind’. Mooi allebei! Heerlijk om te zingen en aan het einde van Wind even lekker volledig je longen eruit zingen. Maar ik mag nog wel even door oefenen hoor, voor het echt vanzelf gaat. Veel moeilijke overgangen en zo, voor dat er automatisch uitkomt ben je wel even verder. Maar komt goed! Vast wel! Ik vind het zo mooi altijd om zo’n liedje eerst los te horen.

Los horen daar bedoel ik mee, dat de dirigent elke zangstem eerst laat oefenen. Meestal eerst sopraan 1 dan sopraan 2, daarna de alten 1 en 2, waarbij bij beide groepen de 1 het hoogste is. Ik kan in alle 4 wel meezingen maar alten 1 is fijn, leuke zanglijnen en soms ook heel hoog. Laat ik het zo zeggen, ik hoef er in die groep geen moeite voor te doen. Het komt er in ene keer zuiver uit en dat is prettig. Dus ik blijf daar nog wel even hangen. Heel vaak zingen de alten 1 ook de lead dus dat is ook wel leuk.

Oh en vannacht had ik weer wat bijzonders. Nou weet ik dat er veel mensen zijn die op me kotsen, en dat vind ik helemaal oké. Maar dat mijn eigen katten dat doen, dat is een ander verhaal! Ik heb een warm huis, ik hoef namelijk niet te stoken en zelfs nu nog heb ik de hele dag de ramen open. En dan is het nog niet koud te krijgen. Alleen nu op de echt gure avonden doe ik ze dicht. Dus als ik ’s nachts slaap, ja ook met het raam open, krijg ik het soms toch te warm. En dan doe ik het dekbed een beetje opzij en sla ik zo een been eroverheen. Zo koelt het een beetje af.

Dit deed ik vannacht ook, maar ik werd er wakker van want mijn knie raakte iets heel erg kouds. Het duurt dan even tot het tot je bewustzijn doordringt dat er iets niet goed is. En heel langzaam ging ik er met mijn hand naartoe. Nog half in slaap natuurlijk. Gatverrrrr de gatverdarrie!!! Zit ik met mijn hand in een hoopje kots! En het lag op nog meer plekjes. Ik wist daardoor ook gelijk wie het geweest moest zijn. Want Moonlight heeft al eerder gekotst, die heeft regelmatig last daarvan. Dan komt er weer een haarbal aan en dan gaat dat eerst gepaard met een aantal keren gewoon brokjes of eten kotsen, soms ook in de vorm van een haarbal maar dat is een aanloop door zijn maag of zo.

En hij vindt dat vreselijk, dat overgeven, en dan wil hij bij zijn mammie zijn en komt hij altijd hard hollend naar me toe. Een reden waardoor hij vaak op kleedjes of matjes kotst of op kleding die er ligt, als ik die nog niet in de kast heb gehangen. En dit keer kwam hij blijkbaar al kotsend op bed. Dit is nog niet eerder gebeurd zo en ik hoop ook dat het de laatste keer is. Bah bah en dat midden in de nacht. Ik heb het er wel zo vanaf kunnen halen met keukenrol. En voor de rest ben ik weer in bed gekropen maar ik heb mijn been er niet meer bovenop gelegd. Verschonen had ik geen puf voor hoor. Dat heb ik vandaag gedaan.

Gelukkig was mijn dekbed niet vies maar ik heb zo’n dubbel dekbed dus ik kan deze zo wassen. Ik gebruik toch altijd maar die ene helft omdat het hier zo warm is. Dat komt dus goed uit. Zo heb ik altijd een schone helft bij de hand. Maar ik heb Moonlight wel gezegd dit niet meer te doen hoor. Bah! Echt dat was niet leuk wakker worden. En er dan ook nog zo met je handen in grijpen, brrrrr!

Oh en ik heb weer zo’n ergernis reclame. Dit keer gaat het om de Jumbo reclame. Die vind ik dan ook niet altijd even leuk, soms wel en soms zijn ze geweldig. Maar bij deze denk ik, ‘denken jullie dat we op ons achterhoofd zijn gevallen tijdens het verschonen of zo?’. Het gaat om die reclame dat ze thuiskomen en bij het uitpakken van de boodschappen is er een pak chocolademelk half leeg. En dan heeft hij zo’n chocolademelk snor en doet net of hij gek is. Maar jeetje mensen, iedere idioot weet toch wel dat als je uit zo’n pak drinkt dat je daar dan geen snor van kan krijgen?

Of heeft die man soms een mok in zijn zak, die hij altijd bij zich draagt voor het geval dat. En schenkt hij daar dan de chocolademelk in om die stiekem ergens leeg te drinken en zo dus die chocolademelk snor te hebben gekregen? Willen ze dat we dat denken dan soms? Zucht. Zulke domheid om maar proberen leuk te zijn vind ik dus echt niet leuk en erg denigreren tegenover toch over het algemeen genomen mensen met een gemiddeld IQ. Zelfs met een laag IQ kan je nog weten dat je daar geen snor van krijgt…

Dus HALLO JUMBO doe eens ff niet zo irritant! Had bij de goeie man een straaltje langs zijnkin laten lopen of zo, dan was het geloofwaardiger geweest. Zo, dat moest ik even kwijt! Ik ga eten maken, voor de cits, want Sunshine weet precies hoe hij met moet dwingen. Rotzakkie… Dan even terug om dit blog te plaatsen en de foto’s erbij maken en dan ga ik zelf eten. Met een bak koffie nog even bankhangen met wat leuks op tv, ik weet nog niet wat. En dan is het alweer tijd voor bed en een nieuwe week! Een hele goeie gewenst voor iedereen en eh, hou je stad heel en respecteer je medemens! #DOESLIEF!